Niedoczynność kory nadnerczy – jest to zespół objawów klinicznych związany z długotrwałym niedoborem hormonów wytwarzanych przez korę nadnerczy, zwłaszcza glikokortykosteroidów.
Etiopatogeneza Ze względu na przyczynę niedoczynność kory nadnerczy dzieli się na pierwotną (choroba Addisona), związaną z procesem patologicznym w nadnerczach, oraz wtórną, łączącą się z niewystarczającym wytwarzaniem i uwalnianiem hormonów nadnerczowych w następstwie niedoboru ACTH. Przyczyną pierwotnej niedoczynności nadnerczy jest zniszczenie części korowej nadnerczy w wyniku toczącego się procesu autoimmunologicznego, infekcji, krwotoków, nowotworów, urazów, promieniowania, zabiegów chirurgicznych lub wad wrodzonych.
Wtórną niedoczynność nadnerczy powoduje niedobór hormonu ACTH z powodu zaburzeń wydzielniczych przysadki mózgowej, będących często następstwem długiego stosowania glikokortykosteroidów ("zmęczenie" komórek przysadki produkujących ACTH), nowotworów, urazów lub zabiegów.
Objawy Charakterystycznymi objawami choroby są: wzmożona pigmentacja skóry i błon śluzowych, ogólne osłabienie, szybkie męczenie, chudnięcie, brak łaknienia, nudności, wymioty, podrażnienie żołądka, niedociśnienie ortostatyczne, hiponatremia, hiperkaliemia, hipoglikemia, chęć spożywania słonych pokarmów, luźne stolce.
Zobacz też zespół Cushinga zespół Conna
Kategoria:Choroby endokrynologiczne