Chronka pręgowana (Thamnophilus doliatus) – gatunek małego ptaka z rodziny chronkowatych (Thamnophilidae). Zasiedla wschodni i południowy Meksyk, Amerykę Centralną, całą północną połowę Ameryki Południowej z wyjątkiem zachodniej części. Nie zasiedla tylko centralnej części tego obszaru. Nie jest zagrożona, wyróżnia się 12 podgatunków.
Morfologia Wygląd Trochę większa od bogatki. Występuje bardzo wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec cały czarno-biały. Wierzch głowy jednolicie czarny, gardło prawie białe. Poza tym na całym ciele, z wyjątkiem prawie całkowicie czarnych skrzydeł i ogona, gdzie paski są szerokie, drobne prążkowanie. Samica ma rudy wierzch głowy, skrzydła i ogon, reszta jest jasnopomarańczowa. U obu płci szare nogi i dziób, na końcu haczykowato zagięty. Wymiary długość ciała: 15–16,5 cm rozpiętość skrzydeł: 27–30,5 cm masa ciała: 25,5–34 g
Ekologia i zachowanie Biotop Zakrzewione obrzeża lasów i zadrzewień, a także zarośla oraz porośnięte krzakami polany, także ogrody. Głos Alarmując, wydaje ostry, zgrzytliwy terkot. Oba ptaki oznajmiają zajęcie terytorium przyśpieszającą serią nosowych dźwięków. Pożywienie Zazwyczaj owady, ale czasami trochę owoców i jagód. Lęgi Jeden lub więcej. Gniazdo ma kształt luźnej miseczki. Zazwyczaj składa 2, czasami 3 jaja i inkubuje je przez około dwa tygodnie. Młode uzyskują lotność po 12–13 dniach.
Systematyka Blisko spokrewniona z chronką jasnobrzuchą (T. zarumae); w przeszłości były one łączone w jeden gatunek, ale różnią się morfologią i wokalizacją.
Podgatunki Obecnie wyróżnia się około dwunastu podgatunków chronki pręgowanej: T. d. intermedius Ridgway, 1888 – wschodni i południowy Meksyk do zachodniej Panamy; proponowane podgatunki yucatanensis i pacificus uznane za jego synonim T. d. nesiotes Wetmore, 1970 – Wyspy Perłowe (Panama) T. d. eremnus Wetmore, 1957 – wyspa Coiba (Panama) T. d. nigricristatus Lawrence, 1865 – środkowa Panama T. d. albicans Lafresnaye, 1844 – północna i zachodnia Kolumbia T. d. nigrescens Lawrence, 1867 – północno-środkowa Kolumbia i północno-zachodnia Wenezuela T. d. tobagensis Hartert & Goodson, 1917 – Tobago T. d. doliatus (Linnaeus, 1764) – wschodnia Kolumbia, Wenezuela (oprócz części północno-zachodniej), Trynidad, region Gujana i północna Brazylia; proponowany podgatunek fraterculus uznany za jego synonim T. d. difficilis Hellmayr, 1903 – wschodnio-środkowa Brazylia T. d. capistratus Lesson, 1840 – wschodnia Brazylia T. d. radiatus Vieillot, 1816 – północno-wschodni Ekwador, wschodnie Peru, południowo-wschodnia Kolumbia, zachodnia, południowo-zachodnia i południowo-środkowa Brazylia, północno-wschodnia Boliwia, Paragwaj i północna Argentyna; proponowane podgatunki subradiatus i signatus uznane za jego synonimy T. d. cadwaladeri Bond & Meyer de Schauensee, 1940 – południowa Boliwia
Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje chronkę pręgowaną za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 2000 roku. Liczebność populacji, według szacunków, zawiera się w przedziale 5–50 milionów dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Chronkowate Kategoria:Taksony opisane przez Renégo Lessona Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1764 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza