Pełzaczniki (Xenopinae) – monotypowa podrodzina ptaków z rodziny garncarzowatych (Furnariidae).
Rozmieszczenie geograficzne Podrodzina obejmuje gatunki występujące w krainie neotropikalnej – południowym Meksyku, Ameryce Centralnej i Południowej.
Morfologia Długość ciała 10–12 cm; masa ciała 9–15 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1811 roku niemiecki zoolog Johann Karl Wilhelm Illiger w publikacji własnego autorstwa poświęconej wstępnej klasyfikacji ssaków i ptaków. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) pełzacznik amazoński (X. genibarbis).
Etymologia Xenops: xenos ‘nieznajomy, obcy’; ωψ ops, ωπος opos ‘oblicze, twarz’. Anecorhamphus: anekas ‘do góry, w górę’ (por. ανηκω anēkō ‘dochodzić, sięgać’); ῥαμφος rhamphos ‘dziób’.
Podział systematyczny Podrodzina ta jest taksonem siostrzanym wobec Furnariinae lub Dendrocolaptidae. Do podrodziny należy jeden rodzaj z gatunkami: Xenops mexicanus P.L. Sclater, 1857 – pełzacznik północny Xenops genibarbis Illiger, 1811 – pełzacznik amazoński Xenops minutus (Sparrman, 1788) – pełzacznik białowąsy Xenops rutilans Temminck, 1821 – pełzacznik kreskowany Xenops tenuirostris von Pelzeln, 1859 – pełzacznik cienkodzioby
Uwagi
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia