Święty mnich lub prepodobny (; gr. bizant. ) – jeden z tytułów świętych funkcjonujących w hagiografii prawosławnej. Tytuł ten przysługuje tym świętym, którzy zostali kanonizowani z powodu szczególnie bogobojnego i ascetycznego życia, jakie prowadzili będąc członkami wspólnot monastycznych. Cerkiewnosłowiański termin преподобный sugeruje, iż osoby te stały się całkowicie podobne, w zachowaniu i relacjach z innymi ludźmi, do Chrystusa poprzez porzucenie życia świeckiego, stosowanie praktyk ascetycznych, postów i szczególną rolę modlitwy w życiu.
Niektórzy spośród świętych mnichów są dodatkowo określani szczegółowymi tytułami odnoszącymi się do ich życia: tytuł świętego mnicha męczennika () przysługuje świętym mnichom, którzy ponieśli śmierć męczeńską. tytuł stylity lub słupnika (koine/gr. bizant. , ) przysługuje świętym mnichom, którzy prowadzili życie w odosobnieniu przebywając na wybranych do tego celu lub samodzielnie przygotowanych słupach i platformach. tytuł pustelnika (lub zatwornika, ) przysługuje świętym mnichom, którzy spędzili całość lub część swojego życia zakonnego w całkowitym odosobnieniu, spędzając czas jedynie na modlitwie.
Przypisy
Bibliografia W. Woskobojnikow, Encikłopediczeskij prawosławnyj słowar, Eksmo, Moskwa 2005 N. Budur, Prawosławnyj słowar, Ołma-Press, Moskwa 2003
Kategoria:Święci prawosławni Kategoria:Monastycyzm prawosławny