Kurt Feldt (ur. 22 listopada 1887 w Schmentau (obecnie: Smętowo Graniczne), zm. 11 marca 1970 w Berlinie Zachodnim (obecnie: Berlin) – niemiecki żołnierz, uczestnik I wojny światowej, żołnierz Reichswehry i generał kawalerii w Wehrmachcie podczas II wojny światowej.
Życiorys Po ukończeniu studiów w 1908 postanowił wstąpić do wojska. Rozpoczął szkolenie w Regimencie Ułanów von Schmidt Nr. 4 w Toruniu. Po zakończeniu szkolenia w 1909 został mianowany na chorążego.
Na początku I wojny światowej zaciągnął się do 1 Dywizji Kawalerii. Wojnę zakończył w stopniu rotmistrza.
W czasie dwudziestolecia międzywojennego służył w różnych oddziałach kawalerii.
W pierwszych latach II wojny światowej zaangażowany był w wiele kampanii i bitew, często wykonywał operację na własną rękę. Uczestniczył w kampanii wrześniowej jako dowódca 1 Brygady Kawalerii. Podczas kampanii holenderskiej dowodził 1 Dywizją Kawalerii. Dowodził Niemcami w czasie bitwy o Afsluitdijk. W czerwcu 1940 brał udział w zdobyciu Saumur (siedzibie francuskiej kawalerii). Po przekształceniu 1 Dywizji Kawalerii w 24 Dywizję Pancerną, w 1942 zostaje dowódca okręgu obronnego południowo-zachodniego we Francji, a następnie dowódcą okręgu obronnego VI. W 1944 chwilowo był dowódcą obozu Abschnit III, następnie został szefem sztabu korpusu Feldt (od swojego nazwiska). Od 5 lutego 1945 aż do końca wojny zostaje Naczelnym dowódcą sił zbrojnych Niemiec w Danii i dowódcą korpusu Süd Jütland.
Został pojmany przez wojska alianckie 8 maja 1945. Od 8 maja 1945 do 23 grudnia 1947 więziony jako jeniec wojenny.
Po wojnie zaangażował się w Centrum hodowli i badań niemieckich koni gorącokrwistych i był członkiem jego zarządu.
Kurt Feldt zmarł w Berlinie 11 marca 1970 roku.
Kariera 1938 - 25 października 1939 dowódca 1 Brygady Kawalerii 25 października 1939 - 28 listopada 1941 dowódca 1 Dywizji Kawalerii 28 listopada 1941 - 14 kwietnia 1942 dowódca 24 Dywizji Pancernej 14 kwietnia 1942 - 8 lipca 1942 w rezerwie 8 lipca 1942 - 11 stycznia 1943 dowódca okręgu obronnego południowo-wschodniego we Francji (Militärverwaltungs Bezirke Südwestfrankreich ou Oberfeldkommandantur) 11 stycznia 1943 - 10 sierpnia 1944 dowódca okręgu obronnego VI 10 sierpnia 1944 - 12 września 1944 dowódca obozu Abschnit III – Marne (Befehlshaber Abschnit III) 12 września 1944 - 5 lutego 1945 szef sztabu korpusu Feldt (Korps Feldt) 5 lutego 1945 - 8 maja 1945 Naczelny dowódca sił zbrojnych w Danii (General z.b.V. Wehrmachtbefehlshaber Dänemark) i dowódca korpusu Süd Jütland (Korps Süd Jütland)
Awanse chorąży (Fähnrich) - 1909 porucznik (Oberleutnant) - 22 marca 1910 rotmistrz - 18 czerwca 1917 pułkownik (Oberst) - 1 kwietnia 1936 generał brygady (Generalmajor) - 1 lutego 1940 generał dywizji (Generalleutnant) - 1 lutego 1942 generał kawalerii (General der Kavallerie) - 1 lutego 1944
Odznaczenia Krzyż Żelazny II klasy - 1914 Krzyż Żelazny I klasy - 1914 Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego - 23 sierpnia 1941
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Generałowie Wehrmachtu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Rycerskim Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona niemiecka) Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1970 Kategoria:Ludzie urodzeni w Smętowie Granicznym