Sławociesze (niem. FranzhausenRozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości ().) – część miasta Szczecina na osiedlu Wielgowo-Sławociesze-Zdunowo. Granice Sławociesza wyznaczają autostrada A6 od zachodu, rzeka Płonia od południa, granica miasta z gminą Kobylanka od wschodu i linia kolejowa nr 351 od północy.
Położenie Sławociesze jest osiedlem zabudowy jednorodzinnej typu podmiejskiego, pozbawionym funkcji użyteczności publicznej i usługowej, którą to sprawuje pobliskie Wielgowo. Ciągiem komunikacyjnym jest ulica Przylesie, stanowiąca jednocześnie jego południowo-wschodnią granicę. Od południa i wschodu Sławociesze otoczone jest lasami Puszczy Goleniowskiej, a przez jego środek przepływa struga Chełszcząca. Główne skupiska domów koncentrują się między ulicą Przylesie, strugą Chełszcząca a linią kolejową, oraz wzdłuż ulicy Stary Szlak. Pozostałą część obszaru Sławociesza stanowią tereny rolne.
Nazwa Do 1945 roku osada nosiła nazwę Franzhausen, a w jej północnej części znajdował się majątek Fritzenhof. Po przejęciu miejscowości przez administrację polską w 1945 r. używano początkowo nazwy StanisławowoEncyklopedia Szczecina, Tadeusz Białecki (red.), Szczecin: Szczecińskie Towarzystwo Kultury, 2015, s. 927. Nazwa Sławociesze została oficjalnie wprowadzona 22 sierpnia 1947 roku. Historia Niewielka osada Franzhausen została założona w 1768 roku z rozkazu króla Prus Fryderyka II Wielkiego wzdłuż obecnej ulicy Stary Szlak w formie ulicówki. Początkowo mieszkało w niej tylko 10 osób. Do 1817 roku należała do powiatu szadzkiego, a następnie do powiatu nowogardzkiego. 1 maja 1846 roku Towarzystwo Kolei Żelaznej Berlińsko-Szczecińskiej otworzyło linię kolejową łączącą Dąbie ze Stargardem. W pobliżu Sławociesza powstała stacja Hohenkrug. W 1868 roku Franzhausen zamieszkiwało 339 osób, a w osadzie funkcjonowała szkoła oraz sklep spożywczy. W drugiej połowie XIX wieku w rejonie dzisiejszej ulicy Owsianej, przy strudze Chełszcząca powstał folwark Fritzenhof oraz niewielka kopalnia piasku. W latach 30. XX wieku w pobliżu majątku Fritzenhof wybudowano kolonię domów jednorodzinnych oraz m. in. ulice Owsianą, Drwali, Samopomocy Chłopskiej czy Lutyków, stanowiące dzisiaj trzon osiedla. W 1925 r. liczba mieszkańców wynosiła 281, a w 1939 r. wzrosła do 371. 15 października 1939 r. Franzhausen i Fritzenhof zostały włączone w granice Wielkiego Szczecina.
Po II wojnie światowej Sławociesze ponownie stało się wsią i początkowo jako gromada należało do gminy Załom w powiecie gryfińskim. Ze względu na położenie na uboczu, osiedle nie zostało zasiedlone szybko po wojnie i większość budynków przedwojennych przy ulicy Stary Szlak została rozebrana. Główną grupę polskich repatriantów stanowili mieszkańcy wsi Zubrza, Pasieki Zubrzyckie, Rzęsna Polska i Sokolniki pod Lwowem. W 1948 roku Sławociesze zamieszkiwało 361 osób, w 1951 r. 450, a w 1954 roku liczba mieszkańców wyniosła 548. 1 maja 1948 z gromady Sławociesze wyłączono skrawek terenu między południowo-wschodnią granicą miasta Dąbie a autostradą A6, włączając go do Szczecina. Pozostały obszar gromady Sławociesze włączono do gminy Sowno w powiecie nowogardzkim województwa szczecińskiegoObwieszczenie Wojewody Szczecińskiego z dnia 8 maja 1948 r. w sprawie rozszerzenia granic m. Szczecina (Szczeciński Dziennik Wojewódzki z 31 maja 1948, R.4, nr 8, poz. 62)Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa. W ramach przeprowadzanej jesienią 1954 ogólnokrajowej reformy podstawowego szczebla administracji (głównie zastąpienie gmin gromadami) 5 października tego roku Sławociesze włączono w obszar miejski Szczecina. W latach 70. XX wieku zlikwidowano wiadukt nad autostradą A6, łączący Sławociesze z Dąbiem, w rezultacie czego ulica Stary Szlak została zaślepiona i najstarsza część osady jeszcze mocniej straciła na znaczeniu. Dopiero na przełomie XX i XXI wieku wzdłuż ulic Stary Szlak, Paula Robiena czy Jałowcowej rozpoczął się okres intensywnej zabudowy jednorodzinnej.
Komunikacja Głównym połączeniem drogowym z pobliskimi osiedlami (Płonią i Zdunowem) jest ulica Przylesie. Stanowi ona też dojazd do drogi ekspresowej S10 (węzeł Szczecin Zdunowo).
Sławociesze jest obsługiwane przez dwa przystanki kolejowe: Szczecin Zdunowo przy ulicy Przytorze oraz otwarty 16 lipca 2024 roku Szczecin Dunikowo przy ulicy Owsianej. Oba stanowią część Szczecińskiej Kolei Metropolitalnej i oprócz Szczecina Głównego i Stargardu obsługują połączenia regionalne m. in. do Słupska, Koszalina, Szczecinka, Piły, Wałcza czy Poznania. Sławociesze obsługują także miejskie linie autobusowe: dzienne 56Przystanek linii 56 SKM Dunikowo znajduje się poza obszarem Sławociesza, ale poprzez tunel pieszy pod torami kolejowymi jest najbliższym przystankiem autobusowym dla jego części., 73 i 93 oraz nocna 534.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Części miasta Szczecin Kategoria:Wielgowo-Sławociesze-Zdunowo