Jerzy Antoni Janik (ur. 30 kwietnia 1927 we Lwowie, zm. 20 marca 2012) – polski fizyk, prof. zw. dr, specjalizował się w fizyce neutronowej, długoletni pracownik naukowy Instytutu Fizyki Jądrowej im. H. Niewodniczańskiego w Krakowiestrona Instytutu Fizyki Jądrowej PAN, członek Polskiej Akademii Nauk, Polskiej Akademii Umiejętności, Norweskiej Akademii Nauk i Literatury, doktor honoris causa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, doktor honorowy Zjednoczonego Instytutu Badań Jądrowych w Dubnej. Przewodniczący Komisji Filozofii Nauk Przyrodniczych PAU.

Życiorys Urodził się we Lwowie, w rodzinie lekarzy Alfreda (1899–1940) i Ireny JanikówProfesor Jerzy A. Janik (1927–2012) [dostęp 2026-04-25].. Podczas okupacji niemieckiej, w Krakowie, na tajnych kompletach zdał maturę, a następnie w 1944 podjął studia na tajnym wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w zakresie matematyki i fizyki. Ukończył, w latach 1947–1948, oba kierunki i w 1948 zaczął pracować na stanowisku asystenta w Instytucie Fizyki UJ. Od założenia przez profesora Henryka Niewodniczańskiego w 1955 Instytutu Fizyki Jądrowej w krakowskich Bronowicach pracował w nim aż do śmierci, do roku 1998 jako kierownik Zakładu Badań Strukturalnychstrona Zakładu Badań Strukturalnych IFJ PAN. W 1950 obronił doktorat, w 1960, w wieku 33 lat, został profesorem (jednym z najmłodszych w Polsce).

W latach 50. refleksje nad związkiem między nauką a religią doprowadziły go do spotkania z ks. Karolem Wojtyłą. Początkowo nieformalne spotkania przekształciły się w seminaria naukowe, w których brali udział m.in. fizycy, biologowie, teologowie, filozofowie. Odbywały się one przez wiele lat, a po wyborze kardynała Wojtyły na papieża przeniosły się do Castel Gandolfo.

Od 1952 był mężem Janiny Marii (1925–1993), ojciec trzech córek.

Zmarł jadąc pociągiem do Warszawy. Pochowany w rodzinnym grobowcu na bieżanowskim cmentarzu parafialnym w Krakowie (kwatera VIII-8-58).

Ordery i odznaczenia

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2005) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1996) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1964) Złoty Krzyż Zasługi (1959) Medal Odnowienia Uniwersytetu Jagiellońskiego (1997) Medal Jubileuszowy 50-lecia Polskiej Akademii Nauk (2002)

Źródło:.

Nagrody

Nagroda Państwowej Rady ds. Pokojowego Wykorzystania Energii Jądrowej I stopnia (1964) Nagroda im. Włodzimierza Pietrzaka (1972) Nagroda Prezesa Rady Ministrów za całokształt działalności naukowej (1999)

Przypisy

Bibliografia

Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, tom II: H–Ł (redaktor naukowy Janusz Kapuścik), Warszawa 1999, s. 139 (z fotografią)

Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności Kategoria:Członkowie Prymasowskiej Rady Społecznej Kategoria:Członkowie rzeczywiści PAN Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bieżanowskim w Krakowie Kategoria:Polscy fizycy XX wieku Kategoria:Polscy fizycy XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2012