mały|Kościół św. Jana Chrzciciela i św. Jana Apostoła i Ewangelisty w Wilnie Jan Krzysztof Glaubitz (niem. Johann Christoph Glaubitz; ur. ok. 1700 na Śląsku, zm. 30 marca 1767 w Wilnie) – architekt niemieckiego pochodzenia, przedstawiciel późnego baroku, od 1737 działał w Wilnie; luteranin.
Urodził się prawdopodobnie na Śląsku (wg innego poglądu w którymś z miast Prus Królewskich, być może były to: Chełmno, Elbląg lub Toruń)Mariusz Karpowicz, Wileńska odmiana architektury XVIII wieku, Wydawnictwo: Muzeum Pałac w Wilanowie, Warszawa 2012, . W latach 1732–1733 był czeladnikiem murarskim w Gdańsku u mistrza Gottfryda ForsteraJ.Pałubicki, Informacja o pobycie Jana Krzysztofa Glaubitza w Gdańsku, Biuletyn Historii Sztuki, 1980, XLII, nr 1, s.76. W 1737 roku wzmiankowany jest w Wilnie jeszcze jako prosty murarz. Stopień mistrzowski osiągnął zapewne około 1736-1737. Pierwsze jego potwierdzone dzieło to odbudowa kościoła ewangelickiego w Wilnie w latach 1739–1743.
Dzieła odbudowa po pożarze kościoła ewangelickiego w Wilnie, lata 1739-1743 pałac Antoniego Michała Paca w Jeźnie, pałac w Struniu w 1749, kościół w Stołowiczach (po Józefie Fontanie od 1743) oraz ołtarz w tym kościele, po pożarach w latach 1737, 1748 i 1749 odbudowywał domy mieszkalne Wilna, odbudowany kościół św. Katarzyny w Wilnie (1741-1744) i Kaplica Opatrzności w 1746, kopuła i szczyty kościoła Wizytek pw. Serca Jezusowego w Wilnie od 1748 roku fasada kościoła św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Wilnie (jako murarz pracował przy kościele wcześniej w latach 1739–1743), restauracja kościoła św. Anny w Wilnie (1747); m.in. budowa trzech barokowych ołtarzy, ikonostas w cerkwi Świętego Ducha w Wilnie; umowa z 1753, projekt z 1761, fasada, szczyt, ambona i ołtarz główny w Soborze unickim w Połocku (1738–1765)W.Boberski, Późnobarokowa cerkiew katedralna w Witebsku i jej rzymski pierwowzór, Biuletyn Historii Sztuki, LXII, 2000, nr 1-2, s.144, Kościół Świętego Ducha w Wilnie, w tym kopuła i szczyty (1753–1770), ołtarze zaprojektował w latach 1775–1776 Franciszek Ignacy Hoffer, kościół Dominikanów w Zabiałłach-Wołyńcach w 1749 roku, ale bez wież zbudowanych w latach 1764–1766 projekt kopuły kościoła św. Kazimierza w Wilnie (autorstwo niepewne, jej autorem był raczej Tomasz Żebrowski), kościół jezuitów w Dyneburgu (Dźwińsku) na Łotwie (autorstwo niepewne, kościół nie istnieje), pałac Łopacińskich (Olizarów) w Wilnie (zaułek Bernardyński), kopuła kościoła Jezuitów pw. św Józefa w Witebsku (1760) klasztor Bazylianów w Wilnie po 1761 (bez Bramki Bazyliańskiej przypuszczalnie projektu Antonio Paracca). (1772–1785)
Galeria - potwierdzone atrybucje
Przypisy
Bibliografia
Pałubicki Jerzy, Informacja o pobycie Jana Krzysztofa Glaubitza w Gdańsku, Biuletyn Historii Sztuki, XLII: 1980, nr 1. Drema Vladas, Materiały do historii sztuki Wielkiego Księstwa Litewskiego. Jan Krzysztof Glaubitz, Jan Hedel, Jan Melich, Biuletyn Historii Sztuki, XLII: 1980, nr 1. Mariusz Karpowicz, Wileńska odmiana architektury XVIII wieku, Muzeum Pałac w Wilanowie, Warszawa 2012;
Kategoria:Artyści związani z Wilnem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani ze Śląskiem (Królestwo Czech) Kategoria:Polacy pochodzenia niemieckiego Kategoria:Polscy architekci barokowi Kategoria:Zmarli w 1767