thumb|Wręczenie honorowej odznaki pułkowej prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu przez delegację 2. Pułku Ułanów Grochowskich na Zamku Królewskim. Widoczni m.in. płk Jan Głogowski (pierwszy z lewej), ppłk Smoliński (drugi z prawej), ppłk Gierulewicz (drugi z lewej), por. Pawełczyk (z prawej). Witold Gierulewicz (ur. 10 kwietnia 1896 w Dydwiże (lit. Didvyžiai), zm. 25 marca 1963 w Luton) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Mateusza i Franciszki z domu Kolendo. W czasie I wojny światowej, 14 czerwca 1915 został wcielony do armii rosyjskiej. Od maja 1917 należał do Związku Wojskowego Polaków, a od listopada tego roku do czerwca 1918 walczył w szeregach 2 pułku ułanów, który wchodził w skład I Korpusu Polskiego w Rosji. Dowodził plutonem w III szwadronie ppłk. Eugeniusza Ślaskiego.
4 listopada 1918 przyjęty został do odrodzonego Wojska Polskiego i przydzielony do odtwarzanego 2 pułku ułanów. Objął dowództwo plutonu w IV szwadronie rtm. Kazimierza Żelisławskiego, który formował się w Siedlcach. 17 lutego 1919 odznaczył się odwagą i brawurą w walce pod Antopolem. Na czele dwóch plutonów szarżował na grobli ostrzeliwanej ogniem karabinów maszynowych. Było to pierwsze starcie Wojska Polskiego z Armią Czerwoną podczas wojny polsko-bolszewickiej.
W latach 1923–1925 był słuchaczem IV Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Z dniem 1 października 1925, po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, przydzielony został do dowództwa 2 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Równem, na stanowisko szefa sztabu. W listopadzie 1926 powierzono mu pełnienie obowiązków szefa sztabu 1 Dywizji Kawalerii w BiałymstokuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 49 z 17.11.1926 r.. 12 kwietnia 1927 został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 i 28. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W październiku 1927 przeniesiony został do Obozu Szkolnego Kawalerii w Grudziądzu na stanowisko wykładowcyDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 25 z 31.10.1927 r.. 2 grudnia 1930 Prezydent Rzeczypospolitej Ignacy Mościcki mianował go podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 i 6. lokatą w korpusie oficerów kawalerii, i jednocześnie zezwolił na nałożenie oznak nowego stopnia przed 1 stycznia 1931. W marcu 1932 wyznaczony został na stanowisko zastępcy dowódcy 2 pułku Ułanów Grochowskich w SuwałkachDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 6 z 23.03.1932 r., a w 1934 objął dowództwo 6 pułku strzelców konnych w ŻółkwiDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 7.06.1934 r.. Awansowany do stopnia pułkownika ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938 i 3. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Od listopada 1938 do marca 1939 był słuchaczem Kursu Doskonalącego dla oficerów dyplomowanych przy WSWoj. W sierpniu 1939 powołany został na stanowisko kwatermistrza Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi.
W czasie kampanii wrześniowej był kwatermistrzem Frontu Południowego we Lwowie.
11 maja 1940 we Francji objął dowództwo pułku kawalerii zmotoryzowanej, a w końcu tego miesiąca dowództwo Ośrodka Zapasowego Kawalerii Zmotoryzowanej. Po ewakuacji na Wyspy Brytyjskie objął dowództwo 1 batalionu strzelców 1 Brygady Strzelców, który w październiku 1940 przemianowany został na batalion im. 14 pułku Ułanów Jazłowieckich i włączony w skład 10 Brygady Kawalerii Pancernej. W czerwcu 1944 wyznaczony został na stanowisko zastępcy dowódcy Grupy Wsparcia 1 Dywizji Pancernej, a 24 października tego roku objął jej dowództwo. 12 listopada 1942 rozpoczął służbę na nowo utworzonym stanowisku szefa Służb i Tyłów 1 Dywizji Pancernej. W październiku następnego roku zajmowane przez niego stanowisko zostało zlikwidowane, a on sam odszedł z dywizji.
Był mężem Haliny z Hulewiczów h. Nowina (1903–1974) i miał córkę Krystynę (ur. 30 marca 1930). Po II wojnie światowej zamieszkali w Wielkiej Brytanii. Witold Gierulewicz zmarł w Luton. Pochowany, razem z żoną, na South Ealing Cemetery w Londynie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2232 (1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 3111 z 30 czerwca 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 28, poz. 1115) Krzyż Niepodległości (20 lipca 1932) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1936) „za zasługi w służbie wojskowej”. Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi (17 marca 1930) „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)
Przypisy
Bibliografia
Marian Utnik, Sztab Polskiego Naczelnego Wodza w latach II wojny światowej. Szkic historyczny, część I, Wojskowy Przegląd Historyczny, Nr 2 (57), Warszawa 1971.
Kategoria:Członkowie Związku Wojskowych Polaków Kategoria:Dowódcy 6 Pułku Strzelców Konnych (II RP) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie Centrum Wyszkolenia Kawalerii Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie dowództwa 1 Dywizji Kawalerii (II RP) Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy – uczestnicy kampanii francuskiej 1940 Kategoria:Pułkownicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Pułkownicy kawalerii Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Szefowie sztabu Kresowej Brygady Kawalerii Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Wojskowi związani z Białymstokiem Kategoria:Zastępcy dowódcy 2 Pułku Ułanów Grochowskich Kategoria:Zmarli w 1963