Archiwum Skarbowe w Warszawie – archiwum państwowe w Warszawie założone 2 lipca 1871 r. jako Archiwum Akt Dawnych byłego Zarządu Finansowego Królestwa Polskiego (później utrwaliła się nazwa „Archiwum Skarbowe”). Archiwum powstało w celu przechowywania akt po zlikwidowanej w 1867 r. Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu Królestwa Polskiego, która już wcześniej przechowywała akta skarbowe z okresu Księstwa Warszawskiego oraz z okresu staropolskiego.
Po I wojnie światowej archiwum weszło do polskiej sieci archiwalnej. W czasie powstania warszawskiego w 1944 r. zasób archiwum spłonął.
Zasób archiwum Zgodnie ze sprawozdaniem ówczesnego dyrektora archiwum Wacława Granicznego instytucja ta gromadziła 1 stycznia 1927 r. około 350 000 woluminów oraz 39 348 map i planów. Wydzielił on siedemnaście głównych części składowych zasobu archiwum. Były to: akta Komisji Skarbu Koronnego, akta Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu akta Komisji Centralnej Likwidacyjnej i Sekcji Długów Księstwa Warszawskiego, akta Departamentu Górniczego Królestwa Polskiego, akta Komisji Emerytalnej Królestwa Polskiego, akta Izby Skarbowej Warszawskiej, akta Prokuratorii Generalnej Królestwa Polskiego, akta Zarządów Dóbr Państwowych w guberniach: kaliskiej, piotrkowskiej, płockiej i warszawskiej, akta Izby Obrachunkowej Warszawskiej akta kancelarii Generała-Gubernatora Warszawskiego (część), akta Warszawskiej Gubernialnej Komisji Włościańskiej, akta Banku Włościańskiego, akta Urzędów Komisarzy Włościańskich Królestwa Polskiego, akta Płockiej Gubernialnej Komisji Włościańskiej, akta Mennicy Warszawskiej, akta kancelarii sekretarza Komitetu Urządzającego w Królestwie Polskim do spraw finansowych, senatora i rzeczywistego radcy stanu Władimira Markusa, akta Wydziału Ziemskiego Ministerstwo Spraw Wewnętrznych w Petersburgu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Archiwa państwowe w Polsce Kategoria:Archiwa w Warszawie