Pekach (hebr. פקח, asyr. Pekaha) – osiemnasty władca królestwa Izraela (państwa północnego), syn Remaliasza, opisywany w 2 Księdze Królewskiej. Panował w latach 740–732 p.n.e.Zgodnie z chronologią E.R. Thielego. Niektóre inne chronologie zawarte są w sekcji Królestwo Izraela (państwo północne)#Władcy.
Był tarczownikiem poprzedniego władcy, Pekachiasza. Zamordował go i przejął po nim tron. Dołączył do antyasyryjskiej koalicji, która utworzyła się pod kierownictwem Aramu-Damaszku. Wraz z królem Aramu, Resinem, obległ Jerozolimę, chcąc zmusić króla Judy Achaza do dołączenia do koalicji lub też zastąpić go swoim kandydatem do tronu. Koalicja została jednak zmuszona do odwrotu przez sprzymierzonego z Achazem króla Asyrii Tiglat-Pilesera III. Państwo Pekacha zostało mocno osłabione najazdem Asyryjczyków: „(...) wtargnął Tiglat-Pileser, (...) i zajął Ijjon, Abel Bet-Maaka, Janoach, Kedesz, Chacor, Gilead, Galileję, cały kraj Naftalego, a pojmanych przesiedlił do Asyrii”. (2Krl 15,29).
Został zabity w wyniku przewrotu pałacowego Ozeasza, który przejął po nim tron.
Zobacz też wojna syro-efraimska
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Królowie starożytnego Izraela Kategoria:Postacie Starego Testamentu Kategoria:Uzurpatorzy Kategoria:Urodzeni w VIII wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w VIII wieku p.n.e. Kategoria:Królobójcy Kategoria:Zamordowani monarchowie Kategoria:Ofiary zabójstw w starożytnym Izraelu