Kozackie Dywizjony Konne 444 Dywizji Ochronnej (ros. 1-й 2-й/444 Казачьи конные дивизионы) – kolaboracyjne oddziały wojskowe złożone z Kozaków podczas II wojny światowej.
Oba dywizjony zostały sformowane w ciągu 1942 r. 1 dywizjon utworzono w maju w rejonie Zaporoża, 2 dywizjon w październiku w rejonie Stawropola. Zostały podporządkowane dowództwu niemieckiej 444 Dywizji Ochronnej gen. Adalberta Mikulicza. Każdy dywizjon składał się z czterech szwadronów. Łączna liczebność doszła do 1,5 tys. żołnierzy. Kozacy do końca 1943 r. walczyli z partyzantami na wybrzeżu Morza Azowskiego i w dolinie rzeki Manycz. Wiosną 1944 r. przeniesiono ich na linię front nad rzeką Mius, gdzie poniosły duże straty. 1 dywizjon został zniszczony, zaś 2 dywizjon przetransportowano do okupowanej Francji, skąd trafił do Austrii pod zwierzchnictwo Rezerwy Wojsk Kozackich.
Bibliografia Siergiej G. Czujew, Проклятые солдаты. Предатели на стороне III рейха, Moskwa 2004
Linki zewnętrzne Kozackie oddziały wojskowe w służbie III Rzeszy (jęz. rosyjski)
Kategoria:Kozackie formacje kolaboranckie w służbie Niemiec hitlerowskich