Bilbil chiński (Pycnonotus sinensis) – gatunek małego ptaka z rodziny bilbili (Pycnonotidae), zamieszkujący wschodnią Azję.
Podgatunki i zasięg występowania Wyróżniono kilka podgatunków P. sinensis: P. sinensis sinensis – środkowe i wschodnie Chiny; odnotowywany także dalej na północ, w tym na południowokoreańskiej wyspie Socheong-do. Populacja z północy zasięgu wędrowna, zimą na południu osiąga północny i środkowy Wietnam, Laos i wyspę Hajnan. P. sinensis hainanus – południowo-wschodnie Chiny (w tym wyspa Hajnan) i północny Wietnam. Zimą osiąga środkowy Wietnam. P. sinensis formosae – Tajwan. P. sinensis orii – południowe Wyspy Nansei (Japonia).
Morfologia Szczególną cechą tego gatunku jest duża biała plama na karku i białe cętki na bokach czarnej głowy.
Długość ciała 18–19 cm; masa ciała 30–46 g.
Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje bilbila chińskiego za gatunek najmniejszej troski (LC, least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie jest dokładnie znana, aczkolwiek ptak w wielu rejonach jest bardzo liczny. Trend liczebności populacji uznaje się za wzrostowy.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bilbile Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Friedricha Gmelina Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1789 roku