Harald Weinfurter (ur. 14 maja 1960 w Steyr) – profesor fizyki na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium, specjalista w dziedzinie eksperymentów dotyczących podstaw mechaniki kwantowej, a w szczególności: kwantowej interferometrii ze skorelowanymi fotonami, kwantowego splątania, nierówności Bella, kwantowej komunikacji i przetwarzania informacji, kwantowej kryptografii i metrologii.
Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień – otrzymał APART fellowship Austriackiej Akademii Nauk (1996), Nagrodę im. Fritza Kohlrauscha Austriackiego Towarzystwa Fizycznego (1996), Nagrodę Start austriackiego Ministerstwa Nauki (1998), Nagrodę Naukową im. Ottona Seiberta (Dr.-Otto-Seibert-Preis) Uniwersytetu w Innsbrucku (1998), nagrodę firmy Philip Morris (Philip Morris Forschungspreis) (2003), Nagrodę Kartezjusza (przyznawaną przez Komisję Europejską) (2004).
Wybrane publikacje naukowe Experimental quantum teleportation (Bouwmeester, Pan, Mattle, Eibl, Weinfurter, Zeilinger, Nature 390, 575–9, 1997), gdzie opisano pierwszą udaną próbę przeprowadzenia teleportacji stanu kwantowego
Experimental one-way quantum computing (Walther, Resch, Rudolph, Schenck, Weinfurter, Vedral, Aspelmeyer, Zeilinger, Nature 434, 169–76, 2005), gdzie przedstawiono możliwość jednokierunkowych obliczeń kwantowych oraz eksperymentalna implementacja algorytmu Grovera
New high-intensity source of polarization-entangled photon pairs (Kwiat, Mattle, Weinfurter, Zeilinger, Sergienko, Shih, Phys. Rev. Lett. 75, 4337–41, 1995), gdzie doniesiono o skonstruowaniu źródła splątanych fotonów o wyjątkowo dużej efektywności
Harald Weinfurter współpracuje z polskimi fizykami z grupy Marka Żukowskiego (Uniwersytet Gdański).
Linki zewnętrzne Strona domowa grupy badawczej profesora Weinfurtera
Kategoria:Urodzeni w 1960 Kategoria:Austriaccy fizycy XX wieku Kategoria:Austriaccy fizycy XXI wieku Kategoria:Laureaci Polsko-Niemieckiej Nagrody Naukowej Copernicus