Parafia św. Jana Marii Vianneya w Polichnie – parafia rzymskokatolicka w Polichnie, należąca do archidiecezji lubelskiej i dekanatu Kraśnik. Została erygowana 1 listopada 1929.
Zasięg parafii Do parafii należą wierni z następujących miejscowości: Polichna Pierwsza, Polichna Druga, Polichna Trzecia, Polichna Czwarta.
Historia powstania i rozwoju Zanim powstała parafia Polichna należała do parafii w Modliborzycach. W II połowie XVIII w. właściciel wsi zbudował drewnianą kaplicę, otoczoną parkanem, nieopodal zabudowań dworskich. W 1781 r. biskup krakowski wydał indult zezwalający na nabożeństwa. Niestety, żywot kaplicy był krótki, została ona szybko rozebrana (przed 1801). W 1905 r. Józef Żaba postawił kamienną kapliczkę, za co był więziony przez władze carskie. Znajdowała się ona między posesją Franciszka Kowala a obecnym kościołem. Umieszczono w niej obraz Matki Boskiej Częstochowskiej. Kapliczka odegrała istotną rolę przy tworzeniu podstaw materialnych parafii. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę do Polichny powróciło wielu dawnych emigrantów. W latach dwudziestych część z nich rozwinęła intensywną działalność propagandową, kolportując gazety i książki o tematyce schizmatyckiej. Podjęli oni również próbę zawładnięcia kapliczką. W obliczu takiej sytuacji ks. Zygmunt Pisarski (późniejszy męczennik, beatyfikowany w 1999), wikariusz modliborski, wystąpił z inicjatywą utworzenia filii w Polichnie. Została ona poparta przez wiernych.
29 listopada 1926 r. mieszkańcy Polichny wystosowali prośbę o wyrażenie zgody na odprawianie nabożeństw w kaplicy cztery razy w roku. Prośbę poparł ks. Michał Zawisza, dziekan janowski – „żądania są słuszne i dla Kościoła pożyteczne”. Biskup lubelski, ks. Marian Fulman, wydał zgodę (25 lutego 1927 r.) na codzienne msze święte. Kaplica miała podlegać opiece proboszcza modliborskiego. Zachęceni daleko idącym zezwoleniem hierarchy, wierni polichnieńscy wystąpili 20 maja 1927 r. z kolejną prośbą. Wnioskowali w niej o utworzenie samodzielnej parafii i przydzielenie księdza. Podjęte zostały wstępne działania: w kwietniu 1927 r. powołano komitet budowy kościoła, zadeklarowano darowiznę 1 morgi placu i 7 mórg gruntu ornego jako uposażenie parafii oraz opodatkowanie się w wysokości 2 zł z morgi. Starania trwające cały rok zostały w końcu uwieńczone sukcesem. Dekretem biskupim z 14 lutego 1928 r. ks. Jan Łazicki został mianowany wikariuszem modliborskim z zadaniem organizacji samodzielnego filialnego duszpasterstwa w Polichnie. Po jego przybyciu do wsi pojawiły się pierwsze problemy. Najistotniejszym z nich był spór o miejsce lokalizacji kościoła. Ks. Łazicki i część parafian chciała budować świątynię przy drodze na Janów, a pozostali wierni w centrum wsi. Ostatecznie po interwencji biskupa wybrano drugie rozwiązanie. 16 grudnia 1928 r. zebranie parafialne wyłoniło Radę Kościelną (Komitet Budowy Kościoła) w składzie: Franciszek Kolasa, Ignacy Kowal, Jan Pietura syn Marcina, Tomasz Szabat, Jan Gąska syn Jana, Józef Sobieszczański, Adam Radwan, Walenty Zwolak, Jan Pikula, Franciszek Pikula oraz Marcin Zaba. Projekt został przygotowany przez lubelskiego architekta Aleksandra Gruchalskiego, w stylu modernizmu o cechach narodowych. Dzięki zaangażowaniu parafian rozpoczęto 15 maja 1929 budowę kościoła, ukończoną 20 grudnia 1931 r. Jako patrona świątyni wybrano francuskiego kapelana św. Jana Vianneya. Po wyrażeniu przez ministerstwo zgody na nowy etat proboszczowski, nastąpiła kanoniczna erekcja parafii, która miała miejsce 1 listopada 1929 r. Po ukończeniu budowy kościoła rozpoczęto gromadzenie jego wyposażenia, zbudowano budynki gospodarcze i uregulowano od strony prawnej kwestię uposażenia parafii. W ten sposób stworzone zostały organizacyjne i ekonomiczne podstawy parafii, która mogła dalej swobodnie się rozwijać. Pewne zawirowania wystąpiły po II wojnie światowej, kiedy to miał miejsce dłuższy wakat w obsadzie urzędu proboszcza, a kolejny duszpasterz szybko opuścił parafię. Dopiero przybycie ks. Stanisława Jastrzębskiego przyniosło oczekiwaną stabilizację. Parafia wiele mu zawdzięcza. Przywiózł on z Lubomla na Wołyniu m.in. cudowny obraz Matki Bożej Matki Kościoła i Królowej Wszechświata. W 1957 r. obchody jubileuszu 50-lecia kapłaństwa ks. Jastrzębskiego zgromadziły dużą grupę kapłanów i kleryków na czele z biskupem Piotrem Kałwą.
Dzięki ofiarności parafian każdorazowe potrzeby w wyposażeniu kościoła były szybko zaspokajane, np. te wynikające z reformy liturgicznej w latach siedemdziesiątych. Duszpasterze mogli też liczyć na wsparcie przy wielu remontach kościoła, plebanii czy budowie domu parafialnego. Pewne konflikty miały miejsce na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych przy zmianach duszpasterzy, ale zostały rozwiązane.
W 2000 r. 18 czerwca dopełniono obrzędu konsekracji świątyni polichnieńskiej. Dokonał tego biskup pomocniczy lubelski Mieczysław Cisło. Przy tworzeniu podstaw ekonomicznych parafii wierni deklarowali uposażenie parafii 8, a później 11 morgami gruntu. Formalności zostały dopełnione w 1934 r. Ostatecznie parafia otrzymała 6,21 ha (grunty orne, place pod plebanią i kościołem, cmentarz). W 1973 r. parafia zakupiła od Stanisława Steca część działki przylegającej do kościoła za fundusze uzyskane ze sprzedaży części pola parafialnego. W latach osiemdziesiątych grunty parafialne liczyły 5 ha (w tym 3,57 ha gruntów ornych). W okresie starań o utworzenie parafii projektowano następujący jej zasięg: Polichna, Majdan-Obleszcze, Wojciechów-Kolonia, Huta Józefów, Zarajec, Brzozówka, Szastarka. Jednak wierni z tych miejscowości nie wyrazili zgody na przyłączenie i dlatego w chwili erekcji parafia obejmowała jedynie Polichnę (z Lutymi Dołami). W następnych latach teren jej nieznacznie się powiększył. W 1930 r. przyłączono Szastarkę-Stację (wchodziła w skład parafii do 1985 r.). W 1931 r. Majdan-Obleszcze, jedynie na rok, potem wieś weszła ostatecznie w skład parafii Wierzchowiska oraz w 1934 r. Koloni Poprzeczki, która od początku uważała się za część składową parafii, lecz brakowało jedynie formalnego potwierdzenia tego stanu.
Polichna od chwili powstania należała niezmiennie do diecezji lubelskiej. Zmianom ulegała tylko jej przynależność dekanalna. Do 1961 r. wchodziła w skład dekanatu janowskiego, następnie do 1986 r. do dekanatu zaklikowskiego, później do dekanatu zakrzowskiego, a od 1998 r. do dekanatu kraśnickiego.
Parafia wydała trzy powołania kapłańskie: Feliks Gąska (wyświęcony w 1939 r.), Jan Flis (wyświęcony, w 1969 r.), Czesław Gałek (wyświęcony w 1973 r.).
W parafii pracowali jako kościelni: Jan Wieczerzak, Stanisław Szabat, Józef Orzeł, Jan Kasica, Władysław Gawlik, Józef Pietura, Stanisław Gajór oraz organiści: Franciszek Mańkowski, Roman Wawruch, Władysław Kapusta, Jan Kowal, Krzysztof Nowakowski.
Proboszczowie W okresie całego istnienia parafii posługę duszpasterską pełniło 14 księży diecezjalnych. Większość z nich sprawowało urząd proboszcza (administratora).
Tabela proboszczów (administratorów) parafii w PolichnieL.P.ProboszczLataOpis i krótka biografia1Jan Łazicki1929–1934Ksiądz był twórcą podstaw organizacyjnych i ekonomicznych parafii. Za jego sprawą zostały wybudowane kościół i plebania. Urodził się w 1894 r. w Chorzelach. Święceń dostąpił w 1924 r. Po okresie wikariatu trafił do Polichny, która była jego pierwszą samodzielną parafią, i której też został proboszczem. Następnie administrował parafiami w Urzędowie i Dysie, gdzie zmarł w 1973 r. W 1966 r. został mianowany kanonikiem honorowym Kapituły Kolegiaty Zamojskiej.2Franciszek Dziurzyński1934–1939Urodził się w 1884 r. Został wyświęcony w 1924 r. Po opuszczeniu Polichny był długoletnim duszpasterzem w parafii Babin, gdzie zmarł w 1969 r. W 1964 r. został kanonikiem honorowym Kapituły Kolegiaty Zamojskiej.3Jan Mitura1939–1944Urodził się w 1904 r. Święceń kapłańskich dostąpił w 1944 roku. Po wojnie administrował parafiami w Łańcuchowie i Klementowicach. Zmarł w 1971 r.4Stanisław Melan1944–1946Urodził się w 1896 roku, a święceń kapłańskich dostąpił w 1923 r. Po opuszczeniu Polichny administrował między innymi w parafii Krynice oraz był kapelanem sióstr Franciszkanek Misjonarek Maryi w Zamościu. Zmarł w 1965 roku.5Tadeusz Witkoś1946–1947Urodził się w 1906 r. w Wojaszówce, w powiecie krośnieńskim. Wyświęcony został w diecezji przemyskiej w 1932 r. Uczestniczył w AK-owskiej konspiracji. Po opuszczeniu Polichny pracował w diecezji wrocławskiej w kurii i sądzie biskupim. Był represjonowany przez władze komunistyczne. Zmarł w 1987 roku.6Florian Niewiero1947–1948Urodził się w 1886 r. Po ukończeniu seminarium został wyświęcony w 1920 r. Był duszpasterzem w diecezji wileńskiej. Po wojnie trafił do diecezji lubelskiej i krótko był proboszczem w parafii w Polichnie. Po wizytacji biskupiej w 1948 roku opuścił parafię bez powiadomienia kurii diecezjalnej.7Stefan Jastrzębski1948–1961Należy do najbardziej zasłużonych proboszczów parafii w Polichnie. Urodził się w 1881 r. w Tetyjowie na Kijowszczyźnie. Święceń kapłańskich dostąpił w 1907 r. w Żytomierzu. Był duszpasterzem parafiach: Nowy Zawód, Horodnica, Brahiłów, Luboml, a po przybyciu do diecezji lubelskiej w parafii w Chełmie, parafii w Pogórzu i Parafii św. Rocha w Czułczycach. Od 1920 r. był dziekanem kowelsko-lubomelskim. W 1927 r. został konsultorem diecezjalnym. Udzielał się społecznie jako prezes okręgowy PCK i prezes LOP. W 1937 r. został mianowany prałatem Kapituły Kolegiaty Ołyckiej. Zmarł w kwietniu 1961 r.8Włodzimierz Gołkiewicz1961–1970Urodził się w 1917 r. na Wołyniu. Został wyświęcony w 1945 r. w Lublinie. Duszpasterzował w parafiach: Tomaszowie Lubelskim, Lublinie, Kazimierzu Dolnym i Świeciechowie, skąd przeniósł się do Polichny. Początkowo pracował jako wikariusz, potem został proboszczem (po śmierci poprzedniego proboszcza). Po odejściu z Polichny pracował m.in.