Ewokacja – uprawnienie monarchy do przekazania każdej sprawy innemu sądowi. Występowała m.in. we Francji a także Rzeszy Niemieckiej.

w dawnym prawie niemieckim termin ten oznaczał prawo cesarza do rozstrzygania każdej sprawy sądowej, prowadzonej na terenie jego włości. w sądownictwie francuskim oznacza prawo do przeprowadzenia postępowania dowodowego przez sąd II instancji, który uchyla wyrok sądu I instancji. w dawnym prawie polskim - zobacz ewokacja na Wikiźródłach.

Zobacz też Ewokacja (okultyzm)

Przypisy

Bibliografia Dziadzio A., Powszechna historia prawa, Warszawa 2008.

Kategoria:Historia prawa procesowego