Biskupi lubelscy i chełmscy – tytuł biskupów prawosławnych, zwierzchników diecezji lubelsko-chełmskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Historia Przed powołaniem diecezji (1989) tytuł biskupa lubelskiego nosił biskup pomocniczy (wikariusz) eparchii chełmsko-warszawskiej, diecezji warszawsko-chełmskiej i warszawsko-bielskiej. Wcześniej prawosławnym biskupem chełmskim był natomiast zwierzchnik diecezji chełmskiej: eparchia chełmskiej Patriarchatu Konstantynopolitańskiego (1223–1596, 1650–1651) eparchia chełmskiej Patriarchatu Moskiewskiego (1905–1922) diecezji chełmsko-podlaskiej Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego w Generalnej Guberni i PAKP (1940–1945)

Biskupi lubelscy Biskupi lubelscy, wikariusze eparchii chełmsko-warszawskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego: Marceli (Popiel) (8 czerwca 1875 – 9 grudnia 1878) Modest (Strilbyćkyj) (9 grudnia 1878 – 7 czerwca 1885) Flawian (Gorodiecki) (29 czerwca 1885 – 14 grudnia 1891) Gedeon (Pokrowski) (12 stycznia 1892 – 22 grudnia 1896) Tichon (Biełławin) (19 października 1897 – 14 września 1898) German (Iwanow) (1 listopada 1898 – 5 grudnia 1902) Eulogiusz (Gieorgijewski) (2 stycznia 1903 – 18 lipca 1905, następnie ordynariusz nowej eparchii chełmskiej)

Biskupi lubelscy, wikariusze diecezji warszawsko-chełmskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego: Aleksander (Inoziemcow) (4 czerwca 1922 – koniec 1922) Antoni (Marcenko) (25 lutego 1923 – 1928) Sawa (Sowietow) (3 kwietnia 1932 – 1937) Tymoteusz (Szretter) (27 listopada 1938 – 15 lipca 1946Pod okupacją niemiecką (1939–1945) bp lubelski Tymoteusz (Szretter) znalazł się najpierw w jurysdykcji metropolity berlińskiego i niemieckiego Serafina (Ladego), a następnie ordynariusza chełmsko-podlaskiego Hilariona (Ohijenki) z proukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego w Generalnej Guberni. Przez obu hierarchów został odsunięty od realnego wpływu na wiernych z powodu swojej propolskiej postawy. Przebywał w monasterze św. Onufrego w Jabłecznej. Od 1944 r. za zgodą PKWN administrował diecezją chełmsko-podlaską do jej likwidacji w 1945 r. Od 1946 r. arcybiskup białostocko-bielski.)

Biskupi lubelscy, wikariusze diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego: Nikanor (Niesłuchowski) (28 stycznia 1958 – 5 maja 1966) Aleksy (Jaroszuk) (17 grudnia 1969 – 16 stycznia 1970) Szymon (Romańczuk) (26 listopada 1979 – 18 sierpnia 1981) Adam (Dubec) (30 stycznia 1983 – 22 września 1983)

Biskupi lubelscy i chełmscy, ordynariusze diecezji lubelsko-chełmskiej: Abel (Popławski) (od 25 marca 1989 jako biskup, od 2001 arcybiskup)

Zobacz też prawosławni biskupi chełmscy

Uwagi

Przypisy

Linki zewnętrzne