Temperaturowy współczynnik rezystancji (α lub TWR) – względna zmiana rezystancji danego materiału przy zmianie temperatury o 1 K, wyrażona w K−1. W elektronice stosuje się między innymi rezystory wykonane ze specjalnych stopów metali o małym α, jak manganin czy konstantan oraz przyrządy półprzewodnikowe o dużym, ujemnym α – termistory.
Przewodniki Zależność rezystancji od temperatury jest dla większości metali w przybliżeniu liniowa i dla szerokiego przedziału temperatur prawdziwy jest wzór:
gdzie: – rezystancja w temperaturze [Ω], – rezystancja w temperaturze odniesienia [Ω], – temperaturowy współczynnik rezystancji [K−1], – zmiana temperatury równa [K].
+ Wartości współczynnika α dla wybranych metali Materiał Żelazo Wolfram Glin Miedź Srebro Platyna Manganin Konstantan α [K−1] 6,5·10−3 4,5·10−3 4,4·10−3 3,9·10−3 4,1·10−3 3,9·10−3 3·10−5 2·10−5
Półprzewodniki thumb|300px|Zależność oporu termistora NTC od temperatury. Dla elementów półprzewodnikowych, takich jak termistory, zależność rezystancji od temperatury jest uwarunkowana głównie zależnością koncentracji nośników od temperatury. Jest to zależność wykładnicza:
gdzie: – rezystancja w temperaturze [Ω], – rezystancja w temperaturze [Ω], – szerokość pasma wzbronionego [eV], – stała Boltzmanna [eV/K].
Logarytmując stronami powyższe równanie, otrzymujemy:
gdzie:
jest stałą materiałową.
Współczynnik temperaturowy oporu termistora zdefiniowany jest wzorem:
Z zależności od mamy:
tak więc:
Bibliografia
Kategoria:Wielkości charakteryzujące elementy obwodu elektrycznego