Michaił Iwanowicz Dragomirow (, ur. k. Konotopu, zm. w Konotopie) – rosyjski żołnierz, generał piechoty, teoretyk wojskowości, nauczyciel akademicki; urzędnik państwowy i polityk, w 1898–1903 generał-gubernator kijowski, od 1903 członek Rady Państwa.
Życiorys Urodził się w guberni czernichowskiej, w okolicy miasta Konotop. Jego rodzina miała korzenie serbskie, następnie wchodziła w skład kozaczyzny w czasie panowania Rzeczypospolitej na lewobrzeżnej Ukrainie, by po traktacie Grzymultowskiego 1686 wejść w skład Imperium Rosyjskiego.
Ukończył Konstantynowską Szkołę Artylerii. Służył w Sztabie Generalnym i był wykładowcą taktyki w Akademii Wojskowej. Przedstawiciel Rosji przy pruskim sztabie wojennym podczas wojny prusko-austriackiej 1866. Dowódca 14 Dywizji Piechoty w wojnie rosyjsko-tureckiej 1877-1878; jego dywizja jako pierwsza przeprawiła się przez Dunaj w pobliżu miasta Sistowo pod tureckim ostrzałem. 12 sierpnia 1877 podczas bitwy pod Szipką został ranny w nogę i wycofany z frontu. W 1878 został komendantem Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego jako adiutant generalny. W 1889 został dowódcą Kijowskiego Okręgu Wojskowego. 1897-1903 generalny gubernator Kijowa, Wołynia i Podola. Od 1903 członek Rady Państwowej. Jego sześciu synów również zostało oficerami rosyjskiej armii.
Publikacje
Odznaczenia Order Świętego Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania (1901) Order Świętego Aleksandra Newskiego (1889) Order Orła Białego (1886) Order Świętego Jerzego III klasy (1877) Order Świętego Włodzimierza I klasy (1896) Order Świętego Włodzimierza II klasy (1880) Order Świętego Włodzimierza III klasy (1869) Order Świętego Włodzimierza IV klasy (1862) Order Świętej Anny II klasy (1865) Order Świętej Anny III klasy Order Świętego Stanisława I klasy Order Świętego Stanisława III klasy Medal 40 Lat Nienagannej Służby (1890) Medal 50 lat Nienagannej Służby (1900) Wielki Oficer Legii Honorowej (Francja, 1884) Order Domowy pw. świętych Maurycego i Łazarza (Włochy, 1860) Order Korony (Prusy) II klasy (1866) Krzyż Wielki Orderu Korony Włoch (1891) Order Świętego Aleksandra I klasy (Bułgaria, 1883) Order Palm Akademickich (Francja, 1889) Order Iskander-Salis (Buchara, 1898) Krzyż Komandorski Królewskiego Orderu Miecza (Szwecja, 1898) Medal Wojskowy (Francja, 1900)
Bibliografia
Kategoria:Generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Miecza Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Włoch Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Palm Akademickich Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętych Maurycego i Łazarza Kategoria:Urodzeni w 1830 Kategoria:Wielcy Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Zmarli w 1905 Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-tureckiej 1877–1878 (strona rosyjska) Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony (Prusy) Kategoria:Komendanci Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego