Wrota wsporne – rodzaj zamknięć stosowanych między innymi w hydrotechnice. Zamknięcia tego rodzaju składają się z pojedynczego skrzydła (np. Brama Przeciwpowodziowa) lub dwóch skrzydeł (śluzy komorowe, np. Śluza Mieszczańska, Śluza Piaskowa, Śluza Opatowice i inne), zamykanych w ten sposób, że ciśnienie wywierane przez ośrodek (np. parcie wody) oddziałujące na skrzydło (lub skrzydła) dociska zamknięcie. Wrota wsporne stosowane są szeroko jako zamknięcia budowli hydrotechnicznych, w tym w śluzach wodnych, jako zamknięcia główne oraz jako bramy powodziowe na rzekach skanalizowanych zabezpieczających dany odcinek śródlądowej drogi wodnej przed wodami wezbraniowymi (np. na Odrze zabezpieczenie Kanału Miejskiego we Wrocławiu przez Bramę Przeciwpowodziową i wrota przy Śluzie Miejskiej, zabezpieczenie Kanału Żeglugowego we Wrocławiu dodatkowymi wrotami przy głowie górnej Śluzy Bartoszowice i przy głowie dolnej Śluzy Zacisze).
Jak podaje Jan Winter i Jan Kulczyk w pracy Śródlądowy transport wodny (zobacz bibliografia):
oraz że
Wrota tak skonstruowane są najstarszym, szeroko stosowanym do dziś typem zamknięć dla śluz na drogach wodnych. Schemat statyczny takiego układu odpowiada schematowi łuku trójprzegubowemu. Otwarte wrota chowane są we wnęki odpowiedniej długości, tak aby wrota nie zmniejszały szerokości dostępnej dla jednostek pływających. Sposób skonstruowania rusztu wrót (konstrukcji przenoszącej obciążenia, głównie od parcia wody), decyduje o zaliczeniu wrót do odpowiedniego rodzaju: ryglowe, słupowe, ryglowo-słupowe lub krzyżowe.
Bibliografia Wiesław Depczyński, Andrzej Szamowski, Budowle i zbiorniki wodne, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1997 r., Inżynieria Środowiska, Zbigniew Szling, Jan Winter, Drogi wodne śródlądowe, Wydawnictwo Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 1988 r., skrypt Jan Kulczyk, Jan Winter, Śródlądowy transport wodny, Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 2003
Kategoria:Elementy budowli hydrotechnicznych