Maanowie – dynastia druzyjskich emirów Libanu. Około 1120 roku emir Maan ibn Rabeaah wspierany przez swojego teścia, Tanukhina, osiedlił się wraz ze swoim plemieniem w libańskim Baklin. Potęga rodu zaczęła rosnąć za Fachr ad-Dina I, którego tureckie władze uczyniły gubernatorem Libanu, zaś swój szczyt Emirat Al-Maani ze stolicą w Dajr al-KamarZ powodu ciągłego braku wody w Baklin, emirowie Maan przenieśli swoją siedzibę do sąsiedniego Dajr al-Kamar; https://archive.is/20130628235356/http://www.deirelqamar.com/History/DeirElQamarHistory.htm osiągnął za panowania Fachr ad-Dina II, zw. Wielkim Emirem (1572-1635). Po upadku Fachr ad-Dina II, zmierzającego do pełnej niezależności od Turcji, Maanowie utracili dominującą pozycję w Libanie. Ostatni z rodziny Maanów, emir Ahmed, zmarł w 1697 roku. Władzę w emiracie przejął ród Szihabów, którzy byli spowinowaceni z Maanami.
Przedstawiciele Maan ibn Rabeaah al-Ajjubi (ok. 1080- ok. 1149) Junes al-Maani (ok. 1129- ok. 1169) Jusuf al-Maani (ok. 1149- ok. 1200) Saif ad-Din al-Maani (ok. 1180- ok. 1250) Abdullah al-Maani (ok. 1210– ok. 1280) Ali al-Maani (ok. 1235- ok. 1290) Baszir al-Maani (ok. 1260– ok. 1330) Mohammed al-Maani (ok. 1300- ok. 1370) Saad ad-Din al-Maani (ok. 1330– ok. 1400) Osman al-Maani (1360– ok. 1430) Ahmed al-Maani (ok. 1390– ok. 1460) Mulhem al-Maani (ok. 1420-1470) Jusuf al-Maani (ok. 1450– ok. 1500) Fachr ad-Din I al-Maani (1480-1544) Korkmaz al Maani (ok. 1520-1585) Fachr ad-Din II al-Maani (1572-1635) Junes Maan al-Maani (ok. 1575– ok. 1640) Ali al-Maani (ok. 1595-1633) Hussein al-Maani (ok. 1600– ok. 1650) Melhem al-Maani (ok. 1600-1661) Korkmaz al-Maani (ok. 1650-1665) Ahmed al-Maani (1649-1697) Melhem al-Maani (1669-1681)
Przypisy
Linki zewnętrzne Historia rodu Maan (fr.)
Kategoria:Druzowie Kategoria:Historia Libanu Kategoria:Libańczycy Kategoria:Dynastie arabskie