Sezon NHL 2010/2011 – 93. sezon ligi National Hockey League, a sto pierwszy wliczając prekursora ligi National Hockey Association. Pierwsze mecze sezonu odbyły się 7 października 2010 roku. W tym dniu odbyło się pięć spotkań, w tym konfrontacja drużyn: Colorado Avalanche oraz obrońcą tytułu mistrzowskiego Chicago Blackhawks. Po raz czwarty rozegrane zostały również mecze otwierające sezon w Europie. Rozegrane zostaną one w dniach 7–10 października w trzech miastach: Helsinkach, Sztokholmie oraz w Pradze. 30 stycznia 2011 roku w domowej hali Carolina Hurricanes – RBC Center odbył się 58. mecz gwiazd. Sezon zasadniczy zakończył się 10 kwietnia 2011 roku. Trzy dni później rozegrany został pierwszy mecz playoff. Ta faza sezonu pierwotnie miała się zakończyć najpóźniej 17 czerwca, jednak w ostatecznym terminarzu Finału Pucharu Stanleya zaplanowano ewentualny siódmy mecz 15 czerwca 2011.
Wydarzenia przedsezonowe NHL Entry Draft 2010
W dniach 25–26 czerwca 2010 roku w znajdującej się w mieście Los Angeles, hali Staples Center odbył się czterdziesty ósmy w historii draft, którym to drużyny występujące w lidze NHL mogły wybrać młodych, perspektywicznych zawodników. Z numerem pierwszym wybranym został Kanadyjczyk Taylor Hall, pochodzący z klubu Windsor Spitfires, lewoskrzydłowy ten został wybrany przez drużynę Edmonton Oilers. Łącznie zostało wybranych 210 graczy z 12 państw: 99 z Kanady, 59 ze Stanów Zjednoczonych, Szwecji, Rosji, Finlandii, Czech, Niemiec, Słowacji, Szwajcarii, Danii, Łotwy, Norwegii. Po raz pierwszy w historii w pierwszej rundzie draftu wybrano jedenaście Amerykanów, co jest rekordem tej nacji.
W pierwszej trójce draftu znaleźli się również: kanadyjski center Tyler Seguin, który przeszedł do Boston Bruins. Trzecim zawodnikiem draftu był jego rodak, obrońca – Erik Gudbranson, który przeszedł do Florida Panthers.
Mecze towarzyskie w Europie Sześć drużyn grających na co dzień w lidze NHL rozegrała siedem spotkań z drużynami z lig europejskich. Dwa z nich rozegrano pod nazwą Compuware NHL Premiere Challenge. Spotkania te rozegrane zostały w dniach 2–6 października. Drużyny NHL zwyciężyły w 6 z 7 spotkań. Jedyny tryumf drużyny europejskiej to zwycięstwo SKA Sankt Petersburg z meczu z Carolina Hurricanes. DataHalaDrużyna europejskaDrużyna NHLWynik2 październikaSAP Arena, Mannheim AdlerSharks2:3 (SO)2 październikaThe Odyssey, Belfast Giants SelectBruins1:54 październikaPałac Lodowy, Petersburg SKAHurricanes5:34 październikaTampereen jäähalli, Tampere IlvesWild1:55 październikaTipsport Arena, Liberec Bílí TygřiBruins1:75 październikaMalmö Arena, Malmö RedhawksBlue Jackets1:46 październikaArēna Rīga, Riga Dinamo RygaCoyotes1:3
Sezon zasadniczy Terminarz Każda z 30 drużyn rozegra 82 meczów sezonu zasadniczego (24 meczów z drużynami z tej samej dywizji, 40 meczów z drużynami z pozostałych dywizji tej samej konferencji oraz 15 meczów z drużynami opozycyjnej konferencji) w ciągu 7 miesięcy od 7 października do 10 kwietnia 2011.
Pomiędzy 27 a 31 stycznia nie odbędzie się żaden mecz ligi z powodu odbywającego się 30 stycznia 2011 roku odbędzie się 58. mecz gwiazd. 1 stycznia 2011 roku odbyła się czwarta edycja NHL Winter Classic. Mecz rozegrany został na stadionie Heinz Field w Pittsburghu. W spotkaniu tym uczestniczyły drużyny Washington Capitals oraz Pittsburgh Penguins. Dla drużyny Pingwinów był to drugi występ w meczu na otwartym stadionie. Zwycięzcą została drużyna Stołecznych 3:1. 20 lutego 2011 odbył się drugi mecz na otwartym stadionie w tym sezonie. Na McMahon Stadium drużyny Montreal Canadiens oraz Calgary Flames rozegrały mecz pod nazwą Heritage Classic. Było to drugie spotkanie w Kanadzie poza halą. Prekursora późniejszego Winter Classic. Zwyciężyła drużyna gospodarzy 4:0
Tabela Konferencja Wschodnia Dywizja AtlantyckaLp. Drużyna M Z P OT Br Bl Pkt1 Philadelphia Flyers 82 47 23 12 259-223 +36 1062 Pittsburgh Penguins 82 49 25 8 238-199 +39 1063 New York Rangers 82 44 33 5 233-198 +35 934 New Jersey Devils 82 38 39 5 174-209 -35 815 New York Islanders 82 30 39 13 229-264 -35 73 Dywizja Północno-wschodniaLp. Drużyna M Z P OT Br Bl Pkt1 Boston Bruins 82 46 25 11 246-195 +51 1032 Montreal Canadiens 82 44 30 8 216-209 +7 963 Buffalo Sabres 82 43 29 10 245-229 +16 964 Toronto Maple Leafs 82 37 34 11 218-251 -33 855 Ottawa Senators 82 32 40 10 192-250 -58 74 Dywizja Południowo-zachodniaLp. Drużyna M Z P OT Br Bl Pkt1 Washington Capitals 82 48 23 11 224-197 +27 1072 Tampa Bay Lightning 82 46 25 11 247-240 +7 1033 Carolina Hurricanes 82 40 31 11 236-239 -3 914 Atlanta Thrashers 82 34 36 12 223-269 -46 805 Florida Panthers 82 30 40 12 195-229 -34 72 Konferencja Zachodnia Dywizja CentralnaLp. Drużyna M Z P OT Br Bl Pkt1 Detroit Red Wings 82 47 25 10 261-241 +20 1042 Nashville Predators 82 44 27 11 219-194 +25 993 Chicago Blackhawks 82 44 29 9 258-225 +33 974 St. Louis Blues 82 38 33 11 240-234 +6 875 Columbus Blue Jackets 82 34 35 13 215-258 -43 81 Dywizja Północno-zachodniaLp. Drużyna M Z P OT Br Bl Pkt1 Vancouver Canucks 82 54 19 9 262-185 +77 1172 Calgary Flames 82 41 29 12 250-237 +13 943 Minnesota Wild 82 39 35 8 206-233 -27 864 Colorado Avalanche 82 30 44 8 227-288 -61 685 Edmonton Oilers 82 25 45 12 193-269 -76 62 Dywizja PacyficznaLp. Drużyna M Z P OT Br Bl Pkt1 San Jose Sharks 82 48 25 9 248-213 +35 1052 Anaheim Ducks 82 47 30 5 239-235 +4 993 Phoenix Coyotes 82 43 26 13 231-226 +5 994 Los Angeles Kings 82 46 30 6 219-198 +21 985 Dallas Stars 82 42 29 11 227-233 -6 95 Legenda: Lp. – miejsce, M – mecze, Z – zwycięstwa, P – porażki, OT – porażki po dogrywce lub rzutach karnych, Br – bramki, Bl – bilans bramkowy, Pkt – punkty = lider dywizji, = awans do playoff
Statystyki sezonu zasadniczego Statystyki zaktualizowane po wszystkich 1230 meczach:
Zawodnicy z pola: Gole Asysty Punkty +/− Corey Perry 50 Henrik Sedin 75 Daniel Sedin 104 Zdeno Chára 33 Steven Stamkos 45 Martin St. Louis 68 Martin St. Louis 99 David Backes 32 Jarome Iginla 43 Daniel Sedin 63 Corey Perry 98 Kevin Bieksa 32 Daniel Sedin 41 Ryan Getzlaf 57 Daniel Sedin 94 Toni Lydman 32 Ryan Kesler 41 Henrik Zetterberg 56 Steven Stamkos 91 Andrej Meszároš 30
Bramkarze: Obrony (w %) GAAŚrednia straconych bramek na mecz. Shutouty Zwycięstwa Tim Thomas .938 Tim Thomas 2.00 Henrik Lundqvist 11 Roberto Luongo 38 Pekka Rinne .930 Roberto Luongo 2.11 Tim Thomas 9 Carey Price 38 Roberto Luongo .928 Pekka Rinne 2.12 Carey Price 8 Jimmy Howard 37 Jonas Hiller .924 Jonathan Quick 2.24 Ilja Bryzgałow 7 Miikka Kiprusoff 37 Carey Price .923 Henrik Lundqvist 2.28 Jaroslav Halák 7 Cam Ward 37
Playoff Rozstawienie Po zakończeniu sezonu zasadniczego 16 zespołów zapewniło sobie start w fazie playoff. Drużyna Vancouver Canucks zdobywca Presidents’ Trophy uzyskała najlepszy wynik w lidze zdobywając w 82 spotkaniach 117 punktów. Jest to najwyżej rozstawiona drużyna. Kolejne miejsce rozstawione uzupełniają mistrzowie dywizji: Philadelphia Flyers, Boston Bruins, Washington Capitals, Detroit Red Wings oraz San Jose Sharks.
Konferencja Wschodnia thumb|175px|Puchar Stanleya Washington Capitals – mistrz dywizji południowo-zachodniej i konferencji wschodniej w sezonie zasadniczym oraz 107 punktów. Philadelphia Flyers – mistrz dywizji atlantyckiej, 106 punktów Boston Bruins – mistrz dywizji północno-wschodniej, 103 punkty Pittsburgh Penguins – 106 punktów (49 zwycięstw) Tampa Bay Lightning – 103 punkty (46 zwycięstwa) Montreal Canadiens – 96 punktów (44 zwycięstwa) Buffalo Sabres – 96 punktów (43 zwycięstw) New York Rangers – 93 punkty (44 zwycięstw)
Konferencja Zachodnia Vancouver Canucks – mistrz dywizji północno-zachodniej i konferencji zachodniej w sezonie zasadniczym, zdobywca Presidents’ Trophy oraz 117 punktów. San Jose Sharks – mistrz dywizji pacyficznej, 105 punktów Detroit Red Wings – mistrz dywizji centralnej, 104 punktów Anaheim Ducks – 99 punktów (47 zwycięstw) Nashville Predators – 99 punktów (44 zwycięstwa) Phoenix Coyotes – 99 punktów (43 zwycięstwa) Los Angeles Kings – 98 punktów (46 zwycięstw) Chicago Blackhawks – 97 punktów (44 zwycięstwa)
Drzewko playoff Po zakończeniu sezonu zasadniczego rozpocznie się walka o mistrzostwo ligi w fazie playoff, która rozgrywana będzie w czterech rundach. Drużyna, która zajęła wyższe miejsce w sezonie zasadniczym w nagrodę zostaje gospodarzem ewentualnego siódmego meczu. Z tym, że zdobywca Presidents’ Trophy (w tym wypadku Vancouver Canucks) zawsze jest gospodarzem siódmego meczu. Wszystkie cztery rundy rozgrywane są w formuje do czterech zwycięstw według schematu: 2-2-1-1-1, czyli wyżej rozstawiony rozgrywa mecze: 1 i 2 oraz ewentualnie 5 i 7 we własnej hali. Niżej rozstawiona drużyna rozgrywa mecze w swojej hali: trzeci, czwarty oraz ewentualnie szósty.
Finał Pucharu Stanleya Zespół wyżej rozstawiony Zespół niżej rozstawiony Wynik serii Wyniki i terminy meczów 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. Vancouver Canucks Boston Bruins 3 : 4 1 czerwca 4 czerwca 6 czerwca 8 czerwca 10 czerwca 13 czerwca 15 czerwca 1:0 3:2 1:8 0:4 1:0 2:5 0:4
Nagrody Nagroda Zawodnik Drużyna Art Ross Memorial Trophy Daniel Sedin Vancouver Canucks Bill Masterton Memorial Trophy Ian Laperriere Philadelphia Flyers Calder Memorial Trophy Jeff Skinner Carolina Hurricanes Conn Smythe Trophy Tim Thomas Boston Bruins Frank J. Selke Trophy Ryan Kesler Vancouver Canucks Hart Memorial Trophy Corey Perry Anaheim Ducks Jack Adams Award Dan Bylsma Pittsburgh Penguins James Norris Memorial Trophy Nicklas Lidstrom Detroit Red Wings King Clancy Memorial Trophy Doug Weight New York Islanders Lady Byng Memorial Trophy Martin St. Louis Tampa Bay Lightning Lester B. Pearson Award Dan Bylsma Pittsburgh Penguins Lester Patrick Trophy Mark Johnson Jeff Sauer Bob Pulford Toni Rossi Maurice ‘Rocket’ Richard Trophy Corey Perry Anaheim Ducks NHL Plus/Minus Award Zdeno Chára Boston Bruins Roger Crozier Saving Grace Award Tim Thomas Boston Bruins Vezina Trophy Tim Thomas Boston Bruins William M. Jennings Trophy Roberto Luongo Cory Schneider Vancouver Canucks Ted Lindsay Award Daniel Sedin Vancouver Canucks Presidents’ Trophy Vancouver Canucks Prince of Wales Trophy Boston Bruins Clarence S. Campbell Bowl Vancouver Canucks Puchar Stanleya Boston Bruins
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona NHL
Kategoria:Sezony NHL Kategoria:2010 w hokeju na lodzie Kategoria:2011 w hokeju na lodzie Kategoria:2010 w Stanach Zjednoczonych Kategoria:2010 w Kanadzie Kategoria:2011 w Stanach Zjednoczonych Kategoria:2011 w Kanadzie