Lubowo (; alt. Lubów) – miasteczko na Litwie, na Suwalszczyźnie, w okręgu mariampolskim, w rejonie kalwaryjskim, siedziba gminy Lubowo.
Miejscowość leży przy samej granicy z Polską. Na południe od miasta przepływa Szeszupa.
Prawa miejskie Lubowo otrzymało od króla Augusta III Sasa w 1734 roku. Posiada herb z wyobrażeniem N. Panny Trempińskiéj”.. mały|lewo|170px|Kościół św. Trójcy Miasteczko posiada kościół zbudowany w 1770 przez ks. J.A. Kozłowskiego, poświęcony w 1882.
Za Królestwa Polskiego Lubowo było miastem należącym do powiatu kalwaryjskiego w guberni suwalskiej. 1 stycznia 1853 utraciło prawa miejskiePostanowienie z dnia 23 maja (4 czerwca) 1852 r, ogłoszone13 (25) września 1852, Tom 45 s. 126–131.. Następnie był siedzibą wiejskiej gminy Lubów.
Ludność miasteczka w 1897 r. wynosiła 964 osoby, w 1923 r. 593 osoby (ubytek spowodowany w części wyjazdem Polaków zaangażowanych w opór zbrojny przeciw włączeniu miasteczka w granice Republiki Litewskiej)http://archive.is/VwZkM, w 1959 323 osoby i w 2001 r. 300 osób.
Po powstaniu sejneńskim miejscowość znajdowała się w pasie neutralnym. Ludność polska, która w miasteczku przeważała, a w gminie lubowskiej stanowiła około połowy mieszkańców zwracała się do władz o przyłączenie do Polski. W listopadzie 1920 r. sterroryzowani przez bojówki litewskie miejscowi Polacy rozbroili posterunek policji litewskiej w Lubowie, wyparli z miasteczka nieregularne formacje litewskie i utworzyli uzbrojoną samoobronę.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Miasta lokowane przez Augusta III Sasa Kategoria:Miasteczka w okręgu mariampolskim Kategoria:Miejscowości w rejonie kalwaryjskim