Lepton (od gr. λεπτός leptós – mały, drobny; słaby; cienki; lm lepta):
w starożytnej Grecji początkowo jednostka wagowa, później moneta o wartości ¼ chalkusa (w Atenach), w okresie rzymskiego cesarstwa bita też na Wschodzie; powszechne określenie miedziaka (drobnej monety miedzianej) w starożytności; grecka jednostka monetarna wprowadzona w wyzwolonej Grecji w 1828 r., początkowo o wartości 1/100 feniksa, od 1831 r. – 1/100 drachmy, bita też na Krecie (1900–1901) oraz na należących do Wielkiej Brytanii Wyspach Jońskich (1819–1862), gdzie równała się ¼, a od 1835 r. – 1/5 obola.
Monety lepta i lepton były bite w ramach tych samych systemów monetarnych, czyli w tym samym czasie.
Do roku 2001 była to setna część drachmy, a od 2002 jest jako grecka nazwa umieszczana na monetach eurocentowych.
W języku nowogreckim lepto (lm. lepta) oznacza „grosz”, monetę o małej wartości. Poza tym oznacza też minutę, czyli godziny, a także minuty kątowe ( stopnia kątowego).
Zobacz też lepton (mechanika kwantowa)
Przypisy
Kategoria:Pieniądz Kategoria:Starożytna Grecja Kategoria:Monety zdawkowe