Lothar Berger (ur. 31 grudnia 1900 w Halberstadt, zm. 5 listopada 1971 w Bad Schwartau) – niemiecki generał major oraz uczestnik I i II wojny światowej. Służył w armii Cesarstwa Niemieckiego, Reichswehrze i Wehrmachcie.
Życiorys Do wojska trafił 25 marca 1918 roku pod koniec I wojny światowej; służył początkowo w pułku kawalerii. W czasie walk został ranny, powrócił do służby 30 października. Po zawarciu pokoju wersalskiego został przeniesiony do Reichswehry, gdzie służył do emerytury w 1920 roku. Cztery lata później wrócił do służby w kawalerii. W 1934 roku po raz pierwszy powierzono mu dowodzenie kompanią w pułku kawalerii, a następnie batalionem w 1939 roku.
W latach 1940–1943 dowodził batalionem szkolnym, po czym przeniesiono go na dowódcę pułku grenadierów. Od 23 stycznia do 2 lutego 1945 roku był dowódcą Festung Oppeln. Pełnił tę funkcję przez pierwszą fazę obrony Opola. Od 30 marca do 6 kwietnia był przydzielony do 208, a następnie do 75 Dywizji Piechoty, w obu pełnił funkcję dowódcy.
Z dniem kapitulacji Niemiec 8 maja 1945 roku trafił do radzieckiej niewoli, po czym w listopadzie został przekazany Brytyjczykom. Zwolniony w lipcu 1946 roku.
Zmarł 5 listopada 1971 w Bad Schwartau.
Promocje podporucznik – 25 marca 1918 porucznik – 20 grudnia 1924 kapitan 1 lipca 1934 major – 1 grudnia 1938 podpułkownik – 1 sierpnia 1940 pułkownik 1 kwietnia 1942 generał major – 20 kwietnia 1945
Bibliografia Generalmajor Lothar Berger Samuel W. Mitcham jr, Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Wojska lądowe. Orde de Bataille, wyd. Bellona SA
Kategoria:Jeńcy niemieccy w niewoli radzieckiej 1941–1956 Kategoria:Generałowie Wehrmachtu Kategoria:Oficerowie Reichswehry Kategoria:Oficerowie Armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Rycerskim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Honorowym (III Rzesza) Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1971