Nadziei za dwa grosze (wł. Due soldi di speranza) – włoski komediodramat z 1952 roku w reżyserii Renato Castellaniego, zrealizowany w stylu neorealistycznym z naturszczykami w obsadzie zamiast profesjonalnych aktorów.
Film stanowi trzecią część składową trylogii Castellaniego poświęconej młodej miłości; pierwsze dwie to Pod słońcem Rzymu (1948) i Lekkoduch (1950). Wraz z Otellem (1951) Orsona Wellesa obraz zdobył główną nagrodę na 5. MFF w Cannes.
Fabuła Akcja toczy się w fikcyjnym miasteczku Cusano pod Neapolem. Historia uczucia Antonia i Carmeli, którzy muszą pokonać wiele przeszkód na drodze do szczęścia. Jedną z nich jest brak akceptacji dla związku ze strony ojca dziewczyny, inną - niestabilność finansowa Antonia, który wielokrotnie zmienia prace w Neapolu. Chłopak musi udowodnić, że jest w stanie zapewnić Carmeli godną przyszłość.
Obsada
Produkcja Zdjęcia kręcono w Rzymie i okolicach (Ariccia, Tivoli), a także w Boscotrecase pod Neapolem.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Włoskie komediodramaty Kategoria:Włoskie filmy z 1952 roku Kategoria:Filmy kręcone w Ariccii Kategoria:Filmy kręcone w prowincji Neapol Kategoria:Filmy kręcone w Rzymie Kategoria:Filmy kręcone w Tivoli Kategoria:Filmy nagrodzone Złotą Palmą Kategoria:Filmy w reżyserii Renato Castellaniego Kategoria:Filmy włoskiego neorealizmu Kategoria:Filmy, których akcja toczy się w Neapolu