Kaalijärv (inne nazwy: Kaali, Sall) – meteoryt żelazny należący do oktaedrytów gruboziarnistych IA, znajdowany od 1937 roku w Estonii na wyspie Saaremmaa. Na miejscu spadku deszczu meteorytowego znajduje się dziewięć kraterów obejmujących obszar ok. 1 km², z których największy to Kaali wypełniony jeziorem meteorytowym Kaalijärv.
W 1937 roku J.A. Reinwald, inżynier górnictwa, zebrał w dwóch kraterach pierwsze trzydzieści fragmentów materii meteorytowej. Ocenia się, że kratery powstały ok. 5000 do 3000 lat temu. Uderzenie mogło nastąpić pod kątem 45°. Początkowa masa meteorytu mogła wynosić od 400 do 10000 ton. Masa materii meteorytowej rozproszonej na powierzchni ziemi mogła wynosić od 20 do 80 ton. Prędkość wejścia w atmosferę ziemską wynosiła od 15 do 45 km/s. Rozpad meteorytu Kaalijärv nastąpił na wysokości 5 do 6 km.
W kwietniu 2026 roku odnaleziono nową masę główną meteorytu Kaalijärv. Największy jak dotąd okaz odkryty na terenie tego historycznego spadku znaleźli polscy poszukiwacze: Andrzej Owczarzak i Filip Nikodem. Waga okazu po jego oczyszczeniu wynosi 38,5 kg.
Meteoryt Kaalijärv w światowych zbiorach Instytut Geologiczny w Tartu 100 g Moskiewska Akademia Nauk 88 g Muzeum Przyrodnicze w Londynie 14,6 g Amerykańskie Muzeum Przyrodnicze w Nowym Jorku 9 g Muzeum Narodowe US Waszyngton 4,3 g Uniwersytet Stanowy w Arizonie, Tempe 2,2 g
Przypisy
Bibliografia ”Meteoryt”. Biuletyn wydawany przez Olsztyńskie Planetarium i Obserwatorium Astronomiczne i Society of Meteoritophiles. Nr 4 (8) grudzień 1993, str. 15-19.
Kategoria:Meteoryty znalezione w Estonii Kategoria:Meteoryty żelazne