Kurt Maflin (ur. 8 sierpnia 1983 w Londynie) – norweski snookerzysta. Plasuje się na 47. miejscu pod względem zdobytych setek w profesjonalnych turniejach, ma ich łącznie 208100+ Centuries, snookerinfo. Posiada obywatelstwo norweskie i brytyjskie. Maflin urodził się w Anglii w norweskiej rodzinie, dlatego jako zawodowiec postanowił reprezentować kraj swojego pochodzenia – Norwegię.

Kariera amatorska Grę w snookera rozpoczął już w wieku 4 lat. W wieku 5 lat wbił breaka w wysokości 25 punktów. Cały swój wolny czas spędzał przy snookerowym stole rozwijając i szlifując swoje umiejętności.

Kiedy Kurt miał 14 lat, został zaproszony przez magazyn TV Times, by razem z Dennisem Taylorem zdobyć pieniądze dla funduszu wspierającego chorujących na białaczkę. Zagrał wtedy w turnieju 1998. Ostatecznie Maflin i Taylor zdołali wygrać £4 300 grając 'funt za punkt'.

W wieku 16 lat, kiedy znajdował się w czołówce angielskiego rankingu juniorów, jako reprezentant Anglii wystąpił w Home International 1999 w Prestatynie (Walia). Wtedy też Anglia zwyciężyła w rozgrywkach.

W 2001 roku wygrał w finale turnieju English Open Championship, zaś później zajął II miejsce w European Championship Final rozegranym w Rydze (Łotwa). Dzięki tym osiągnięciom wywalczył sobie miejsce w Main Tourze na sezon 2001/2002, stając się tym samym najmłodszym zawodnikiem grającym w gronie najlepszych.

W sezonie 2002/2003 zwyciężył w IV turnieju z serii . Pokonał w finale 6-2.

W 2006 roku zwyciężył w rozegranych w Ammanie (Jordania). Pokonał wtedy w finale 11-8. Na drodze do zwycięstwa wygrał kolejnych 15 spotkań.

W sezonie 2006/2007 również grał w serii turniejów International Open Series. Trzykrotnie grał w finale. Po raz pierwszy w finale w tym sezonie zagrał już w turnieju I, gdzie przegrał z 3-6. Drugi występ w finale zakończył się powodzeniem – w turnieju V pokonał 6-3. Trzeci finał w tym sezonie to porażka z Jamesem McBainem 4-6. Dzięki dobrym występom w tym sezonie, Maflin w rankingu PIOS zajął pierwsze miejsce, co umożliwiło mu wejście do Main Touru w kolejnym sezonie.

Kariera zawodowa

Kurt Maflin w gronie profesjonalistów grywa od 2001 roku. Po raz pierwszy do światowej czołówki wszedł dzięki wygranej w English Open Championship.

Po raz drugi do Main Touru wszedł dzięki zwycięstwu w rankingu PIOS w sezonie 2006/2007. W sezonie 2007/2008 miał miejsce najlepszy dotychczas występ tego zawodnika. W kwalifikacjach do turnieju Masters 2008 doszedł do finału, który jednak przegrał. Pokonał kolejno Gerarda Greene’a 4-2, Judda Trumpa 5-4, Andrew Higginsona 5-4, Lianga Wenbo 5-0, Jimmy’ego White’a 5-4. W finale przegrał jednak z Barrym Hawkinsem 4-6.

W 2010 roku zwyciężył w turnieju EBSA European Play-Offs, co umożliwiło mu powrót do Main Touru w sezonie 2010/2011. Sklasyfikowany został wtedy na 86 pozycji w światowym rankingu.

W czerwcu 2010 w turnieju inauguracyjnym serii Players Tour Championship rozegranym w Sheffield, Kurt Maflin wbił pierwszego w karierze breaka maksymalnego (147 punktów) w meczu pierwszej rundy rozegranym przeciwko Polakowi, Michałowi Zielińskiemu.

Sezon 2010/2011 W kwalifikacjach do turnieju Shanghai Masters 2010 odpadł już w pierwszej rundzie przegrywając z Kyrenem Wilsonem 2-5.

Sezon 2012/2013 W turnieju PTC Gdynia Open doszedł do ćwierćfinału przegrywając z Jamiem Burnettem 2:4

Sezon 2013/2014 W Mistrzostwach Świata zaczął od drugiej rundy kwalifikacji, ostatniej 96-ki, gdzie grając przeciwko Danielowi Wellsowi atakował trzeciego w swojej karierze brejka maksymalnego. Przy wyniku 134 spudłował różową bilę. Ten mecz ostatecznie wygrał 10-7. Jednak w trzeciej rundzie trafia na Andrew Higginsona i kończy swoją rywalizację w turnieju przegrywając 3-10.

W sezonie 2013/14 wbił 16 brejków stupunktowych i na koniec sezonu posiada na swoim koncie 91 break'ów stupunktowych w profesjonalnej grze.

Występy w turniejach w karierze Turniej1999/002000/012001/022002/032003/042004/052007/082010/112011/122012/132013/142014/152015/162016/172017/182018/192019/202020/212021/22Ranking85643437505244492721Turnieje rankingoweChampionship Leaguenie rozegranonierankingowyRRABritish OpenAALQALQAnie rozegranoWDNorthern Ireland Opennie rozegrano4R2R2R1RQFAEnglish Opennie rozegrano1R1R1R3R3RLQUK ChampionshipAALQALQALQLQLQLQ2R2R1R2R3R2R4R3R1RScottish OpenAALQALQnie rozegranoMRnie rozegrano2R1R1R3R1RLQWorld Grand Prixnie rozegranoNRDNQDNQDNQDNQ1R1RDNQShoot Outnie rozegranonierankingowy1R1R2R2RWDWDGerman Mastersnie rozegranoLQLQ2R3RLQ2RLQLQ1RLQLQ1RPlayers Championshipnie rozegranoDNQDNQSFDNQDNQDNQDNQDNQDNQDNQDNQDNQEuropean Mastersnie rozegranoLQALQANRnie rozegranoLQLQLQLQ1R3RWelsh OpenAALQALQALQLQLQLQ2R1R3RQF2RQF1RWD2RGibraltar Opennie rozegranoMR2R2R4RWDAWDTour Championshipnie rozegranoDNQDNQDNQDNQWorld ChampionshipLQLQLQLQLQLQLQLQLQLQLQ1RLQLQLQLQQF1RLQTurnieje nierankingoweHaining Opennie rozegranoMinor-Rank3RAAANHAThe MastersAAALQLQALQAAAAAAAAAAAAChampionship Leaguenie rozegranoAAAAARRAAAARRRRADawne turnieje rankingoweThailand MastersAALQNRnie rozegranoIrish MastersnierankingowyALQAnie rozegranoNorthern Ireland Trophynie rozegranoLQnie rozegranoWuxi Classicnie rozegranonierankingowyLQ1R1Rnie rozegranoAustralian Goldfields Opennie rozegranoLQLQLQLQAnie rozegranoShanghai Mastersnie rozegranoLQLQLQLQLQLQLQ1RQFnierankingowynie rozegranoPaul Hunter Classicnie rozegranoPro-amMinor-Rank.3R2R2RNRnie rozegranoIndian Opennie rozegranoLQLQNHLQ2RLQnie rozegranoChina OpenAALQnie rozegranoALQ1RLQLQ1RSFLQ1R1R1Rnie rozegranoRiga Mastersnie rozegranoMinor-RankLQ2R1RSFnie rozegranoInternational Championshipnie rozegranoLQ3R1R1R2R1R1R2Rnie rozegranoChina Championshipnie rozegranoNR2R1RQFnie rozegranoWorld OpenAALQALQALQLQLQLQ3Rnie rozegrano3RLQ1RLQnie rozegranoDawne turnieje nierankingoweMasters Qualifying EventAAA1R2RNHFnie rozegranoShoot-Outnie rozegranoAAQFQF1R1Rrankingowy

Statystyka zwycięstw Amatorskie Challenge Tour 2002/2003 – turniej IV IBSF World Championship, 2006 International Open Series 2006/2007 – turniej V EBSA European Play-Offs, 2010

Przypisy

Bibliografia

Profil na Pro Snooker Blog

Kategoria:Norwescy snookerzyści Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Urodzeni w 1983