Sławomir Rogowski (ur. 29 kwietnia 1957 w Kielcach) – polski dziennikarz, producent filmowy i telewizyjny, scenarzysta, menedżer, członek Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (2010–2016), od 2024 podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Życiorys W 1976 roku ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Kielcach(red.) P. Chmielewski, R. Nowakowski, M. i A. Antolscy, zespół, „Twórczość literacka «Żeromszczaków» …”, „Twórczość plastyczna « Żeromszczaków»…”, Wydawnictwo „Jedność”, ISBN 978-83-7660-226-4, Kielce, 2010, str. 210. , a w 1982 studia na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Odbył też studia podyplomowe w Szkole Głównej Handlowej (2004), uzyskując stopień doktora nauk społecznych, specjalisty problematyki finansowania mediów publicznych i zarządzania jakością w mediach i kulturze. Stypendysta British Council (1990 i 1993: w kontekście funkcjonowania kultury w warunkach wolnego rynku i kinematografii).
Był działaczem Zrzeszenia Studentów Polskich, kierował klubem studenckim Hybrydy (1982–1987), w latach 80. pełnił funkcję dyrektora Festiwalu Artystycznego Młodzieży Akademickiej (FAMA). W latach 1985-1989 był zarejestrowany przez Służbę Bezpieczeństwa jako tajny współpracownik o pseudonimie "Libero". Od 1990 do 1995 kierował Zespołem Organizacyjnym Komitetu Kinematografii. Był założycielem (1995) i do 1999 prowadzącym festiwal filmowy Lato Filmów w Kazimierzu Dolnym. Następnie do 2002 kierował Agencją Filmową Telewizji Polskiej. Później był członkiem zarządu Totalizatora Sportowego. Prowadził też własną działalność gospodarczą w zakresie produkcji filmowej. Producent filmowy i telewizyjny, m.in.: Duże zwierzę, Matka Teresa od kotów, Przedwiośnie, Wszyscy święci, cykl debiutów Pokolenie 2000. Reżyser i scenarzysta filmów dokumentalnych: Pani na Korczewie (2018), Tala od różańca (2012), Krzysztof Zanussi-rozmowy istotne (2009), Prawo do Boga (2007), Święto zmarłych w Doylstown (1997).
Adiunkt, wykładowca i kierownik Laboratorium Badań Telewizyjnych i Filmowych Wydziału Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii Uniwersytetu Warszawskiego. Do 2024 wykładowca Wydziału Sztuki Mediów ASP w Warszawie.
W 2004 napisał i wydał książkę Zima stulecia, w rankingu „Miesięcznika Literackiego” z 2010 uznany za jedną z dziesięciu najlepszych książek opisujących PRL. W 2014 wydał powieść Widok z dachu. Autor kilkunastu słuchowisk radiowych, m.in.: Upadek z trzepaka, Stacja kiedyś.
4 sierpnia 2010 został wybrany przez Sejm na członka Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (był rekomendowany przez klub poselski Lewica). Funkcję tę pełnił do 2016. W sierpniu 2024 objął stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Jest członkiem Europejskiej Akademii Filmowej (od 2001), Stowarzyszenia Autorów ZAiKS, Stowarzyszenia Filmowców Polskich, Krajowej Izby Producentów Filmowych.
Wyróżniony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (2000)Odznaczenia w Pałacu Prezydenckim Prezydent.pl, 10 kwietnia 2000 [dostęp 2025-05-27]., nagrodami nawiązującymi do tradycji ruchu studenckiego: Czerwonej Róży (1987), Komisji Historycznej Ruchu Studenckiego (2008), Nagrodą im. Andrzeja Potoka (2014). W 1987 otrzymał nagrodę im. Stanisława Wyspiańskiego, w 2021 - Nagrodę 100-lecia ZAiKS-u.
Przypisy
Bibliografia Druk sejmowy nr 3246 z biogramami kandydatów do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z 19 lipca 2010. [dostęp 2021-04-10].
Linki zewnętrzne . [dostęp 2021-04-10].
Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Kielcach Kategoria:Absolwenci Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Kategoria:Ludzie urodzeni w Kielcach Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy członkowie Europejskiej Akademii Filmowej Kategoria:Polscy producenci filmowi Kategoria:Urodzeni w 1957 Kategoria:Wiceministrowie kultury III Rzeczypospolitej