thumb|Zdjęcie kościoła sprzed 1911 r. mały|Kościół Najświętszej Maryi Panny i św. Jacka – wnętrze Kościół Najświętszej Maryi Panny i św. Jacka w Klimontowie – podominikański kościół na terenie klasztoru w Klimontowie.
Budynek kościoła zajmuje wnętrze wielobocznej działki leżącej na wzgórzu w pn.- zach. części Klimontowa. Rzymskokatolicka świątynia ufundowana przez Jana Zbigniewa Ossolińskiego w 1613 roku. Archotektonicznie łączy formy późnogotyckie, manierystyczne i wczesnobarokowe. Pierwotnie kościół wybudowany został w stylu późnorenesansowym na bryle gotyckiej.Twórcami warsztatu muratorskiego są Gaspar i Sebastian Fodigowie, uznani włosscy artyści osiadli w Chęcinach na pocz. XVII wieku. Po I wojnie światowej wykorzystywano budynki w celach edukacyjnych. Do 2005 roku miesiło się tam Liceum Ogólnokształcące. Dekretem biskupa sandomierskiego Andrzeja Dzięgi z dnia 31 stycznia 2006 roku podominikańska świątynia zyskała miano kościoła rektoralnego parafii św. Józefa. Kościół znajduje się na trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba.
Zabytki Ołtarz wykonany jest w stylu barokowym, nawy boczne, ambona i konfesjonały w stylu rokoko. Ponadto w kościele znajdują się: malowana szafa Bractwa Różańcowego z 4 ćw. XVII w. i ołtarz św. Krzyża z ok. 1650 r. o obudowie z motywem drzewa Jessego (oba wyróżniają się rzadkim, programem ikonograficznym), moskiewska ikona Matki Bożej z Jezusem z ok. XIV w. zespół obiektów snycerki i stolarki rokokowej wykonany przez Jana Nowakowskiego z warsztatem (jednego z najlepszych działających w województwie sandomierskim w 4 ćw. XVIII – pocz. XIX wieku, naśladowców stylistyki Macieja Polejowskiego).
Prace renowacyjne Świątynia została poddana restauracji w 1901 r., jak również w latach 90. XX w. i na początku XXI w. W trakcie prac remontowych odkryto w 1999 r. pod posadzką kruchty doczesne szczątki członków rodu Ossolińskich, w tym fundatora klasztoru. Prowadząca od 1992 r. prace konserwatorskie Elżbieta Graboś odsłoniła m.in. gmerki budowniczych świątyni Kacpra i Sebastiana Fodygów.
Konwent dominikański Jan Ossoliński, chcąc odrobić straty poniesione przez Kościół na okolicznych terenach (do 1620 w Goźlicach był zbór kalwiński), podjął w 1613 r. decyzję o sprowadzeniu do Klimontowa Zakon Kaznodziejski. Po 1795 roku przemieniono budynki klasztorne na lazaret wojskowy. W 1878, po kolejnym pożarze miasta, wprowadziło się do budynku kilkanaście biednych rodzin i sąd ziemski. W budynku klasztoru żyło kilkunastu braci zakonnych. Ostatni – Korneli Mikusiński – zmarł w 1901 r.
Zobacz też Klasztor dominikanów w Sandomierzu (istniejący) Klasztor dominikanów w Sandomierzu (nieistniejący) Klasztor dominikanów w Tarnobrzegu Opactwo Cystersów w Koprzywnicy
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo sandomierskie) Kategoria:Fundacje kościelne Ossolińskich herbu Topór Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Jacka Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Kategoria:Dawne klasztory i konwenty dominikańskie w Polsce Kategoria:Zabytkowe klasztory katolickie w województwie świętokrzyskim Kategoria:Architektura renesansowa w województwie świętokrzyskim Kategoria:Małopolska Droga św. Jakuba Kościół Najświętszej Maryi Panny i św. Jacka w Klimontowie Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie sandomierskim Kategoria:Architektura rokokowa w Polsce Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie w Klimontowie Kategoria:Historia Klimontowa