Katarzyna Karpowicz (ur. 4 listopada 1985 w Krakowie) – polska malarka.
Życiorys Urodziła się w Krakowie w rodzinie malarskiej. Jej rodzicami są Anna Karpowicz-Westner (z domu Wiejak) i Sławomir Karpowicz, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Rodzina z córkami Katarzyną i Joanną mieszkała i pracowała w pracowni przy ulicy Piłsudskiego, które uprzednio było pracownią Olgi Boznańskiej. W 2005 roku ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Krakowie i zaczęła studia na Wydziale Malarstwa krakowskiej ASP. Do 2008 roku studiowała w pracowni Grzegorza Bednarskiego. Dyplom z malarstwa obroniła w 2010 w pracowni Leszka Misiaka. Mieszkała i malowała na Węgrzech w Budapeszcie (2013-2015), a później w Anglii (2015-2016) w Pangbourne. Obecnie pracuje w Krakowie. Prace Katarzyny Karpowicz znajdują się w wielu kolekcjach w kraju i za granicą oraz w kolekcji Muzeum Sztuki Współczesnej w Gdańsku. W 2019 zdobyła stypendium Fundacji Grazella im. Anny Marii Siemieńskiej dla wybitnych młodych twórców. Dała szereg wywiadów, w których opowiada o sobie i swoim malarstwie. W Magayr Nemzet ukazał się wywiad przeprowadzony w czasie jej pobytu w Budapeszcie.
Krytyka artystyczna Jej prace znalazły uznanie u szeregu niezależnych krytyków. W latach 2017–2019 zajęła wysokie miejsca w klasyfikacji Rzeczpospolitej „Kompas Sztuki Młodych”. Małgorzata Czyńska pisze, że „niemal w każdym z jej [Karpowicz] obrazów jest jeszcze dziecięca uroda, nieco naiwna ufność, ale już podszyta strachem i doświadczeniem okrucieństwa losu.” Samanta Belling w wywiadzie opublikowanym w czasopiśmie Artysta i sztuka pisze, że doznała olśnienia przy zetknięciu się ze sztuką Katarzyny Karpowicz. Krytyczka kontynuuje: „Katarzyna Karpowicz wydaje się być nie z tej epoki, tak jakby żyła poza czasem i ponad czasem, podobnie jak jej malarstwo. Celowo upraszczając formę swoich prac, pozostawia nam miejsce na wrażenia, domysły, osobiste interpretacje.” Grafik Stanisław Tabisz uważa, że malarstwo Karpowicz bazuje na jej życiowych przeżyciach, zdarzeniach i spotkaniach, „choćby tych z areny cyrkowej” w Budapeszcie „czy dotyczących zaćmienia słońca” obserwowanego z ojcem w Szczebrzeszynie. Daniel Czepiński wyraża opinię, że znalezienie się w pracowni Karpowicz jest jak wejście do magicznego pokoju, „w którym otacza cię mnogość drzwi, wrót i drzwiczek, a każde z nich prowadzi do innego świata”. Adam Szczuciński znajduje w jej obrazach „porywający urok nieznanego”, a w jej ostatnich pracach „sztuka i medycyna splatają się w nierozdzielną magiczną całość” gdzie „lekarz jawi się nam jako czuły konstruktor, delikatny stroiciel. Ewa Ogłoza pisze, że jest zachwycona obrazami Katarzyny Karpowicz i jej postawą życiową nacechowaną „wdzięcznością, życzliwością, pokorą, powagą, uważnością i czułością wobec świata, ludzi oraz kultury”. Dalej krytyczka stwierdza, że „Karpowicz kocha malarstwo, literaturę i film; w tym tkwi dla niej sens życia. Patrzy na siebie i maluje siebie, w sztuce szukając pociechy i nadziei, a przedstawiając siebie, projektując własne lęki, nadzieję, sny i marzenia, daje pociechę innym w podobnych sytuacjach”.
Wystawy i nagrody Wystawy indywidualne 2020 – sierpień “Srebrzysta”, Galeria Art.pl, Warszawa 2019 – listopad, „Małe wielkie życie”, Galeria Platon, Wrocław 2018 – grudzień, „Niebieskie szkiełko”, Galeria Art, Warszawa 2018 – kwiecień, „Teatr codzienności”, Galeria Raven, Kraków 2017 – wrzesień, „Do widzenia, do jutra”, Galeria Triada, Gdańsk 2016 – kwiecień, „Ludzkie historie”, Galeria Promocyjna, Warszawa 2016 – kwiecień, „Genius Loci”, Galeria Artemis, Kraków 2015 – październik, „Harold and Ernest”, Kościół Bartolomeusza, Lower Basildon, Wielka Brytania 2014 – listopad, „Życie obrazu”, Szép Műhely Gallery, Budapeszt, Węgry 2014 – Wystawa indywidualna pt. „W drodze” w Galerii Platon – Wrocław 2013 – Wystawa indywidualna pt. „Katarzyna Karpowicz – malarstwo” w Klubie Adwokatów – Kraków 2013 – Wystawa indywidualna pt. „Człowiek i zwierzę” w Mazowieckim Centrum Kultury i Sztuki – Galeria Elektor – Warszawa 2012 – Wystawa indywidualna pt. „Widnokrąg” w Galerii Od czasu do czasu – Gdynia 2012 – Wystawa indywidualna pt. „Pomiędzy światłem a cieniem” w Muzeum Farmacji – Kraków 2011 – Wystawa indywidualna pt. „Przyśniło mi się” w Galerii ART – Warszawa 2011 – Wystawa indywidualna pt. „Przemiany” w Galerii BWA Zamość – Zamość 2011 – Wystawa indywidualna pt. „Chodźmy spać!” w Noc Muzeów w Galerii ART – Warszawa 2011 – Wystawa indywidualna pt. „Spotkanie” w Galerii 2 Światy – Kraków
Wystawy grupowe 2020 – “One_Ona”, Galeria Platon, Wrocław 2020 – “Intymność”, wystawa Katarzyny Karpowicz i Katarzyny Kukuły, Galeria Raven, Kraków 2019 – „Młode malarstwo polskie”, Muzeum Narodowe w Gdańsku, Oddział Sztuki Współczesnej 2019 – „Sztuka teraz”, wystawa przed aukcyjna, Muzeum Narodowe w Krakowie 2018 – “100 lat Polski w sztuce”, wystawa zbiorowa, Galeria Triada, Gdańsk 2018 – „XIV Aniversario”, Galeria de Arte Montsequi, Madryt, Hiszpania 2018 – „Karpowicze”, wystawa rodziny Karpowiczów w ramach festiwalu Stolica Języka Polskiego w Szczebrzeszynie 2018 – „Realizm, dwa spojrzenia”, Galeria BWA, Bydgoszcz 2017 – „Leszek Misiak i uczniowie”, Nowohuckie Centrum Kultury, Galeria ASP, Kraków 2018 – listopad, “100 lat Polski w sztuce”, wystawa zbiorowa, Galeria Triada, Gdańsk 2017 – “Konfiguracje”, Krakowskie Spotkania Artystyczne, ZPAP, Bunkier Sztuki, Kraków 2017 – „Mały format”, wystawa ZPAP Okręgu Krakowskiego, Galeria Raven, Kraków 2016 – „Espacios, ciudades, arquitecturas, gente…”, Montsequi Galeria, Madryt, Hiszpania 2016 – „8 kobiet”, Regionalne Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych, Konduktorownia, Częstochowa 2015 – Bożonarodzeniowy salon ZPAP Okręgu Krakowskiego, Pałac Sztuki, Kraków 2015 – „Abstrakcja, figuracja, współczesne malarstwo krakowskie”, Galeria MANK, Szentendre, Węgry 2015 – Salon malarstwa i rzeźby ZPAP Okręgu Krakowskiego, Galeria Centrum, Nowohuckie Centrum Kultury, Kraków 2015 – “Ćwiczenia”, Galeria Platan, Budapeszt 2014 – “4 x Karpowicz”, Galeria Raven, Kraków 2013 – “Zakynthos 2013- wystawa poplenerowa”, Galeria Stalowa, Warszawa 2012 – Wystawa Katarzyny i Joanny Karpowicz, “Sztuka ratuje życie”, Galeria Fundacji Promocji Sztuki Współczesnej, Warszawa 2011 – Wystawa zbiorowa pt. “100 lecie ZPAP Kraków” Pałac Sztuki – Kraków 2007 – “Landschaft als suggestive Vision von Licht und Raum”, wystawa zbiorowa, Steyr, Austria 2007 – Wystawa pokonkursowa “Wobec Wyspiańskiego”, Szafirowa Pracownia, Kraków
Nagrody i wyróżnienia 2019 – Stypendium twórcze Fundacji Grazella 2019 – Trzecie miejsce w Kompasie Sztuki Młodych 2017 – Drugie miejsce w Kompasie Sztuki Młodych 2016 – Czwarte miejsce w Kompasie Sztuki Młodych 2014 – Dziewiąte miejsce w Kompasie Sztuki Młodych 2012 – Trzynaste miejsce w Kompasie Sztuki Młodych 2012 – Wyróżnienie honorowe w konkursie malarskim fundacji imienia Eibischa, Warszawa 2011 – Nagroda Prezesa Klubu Malarzy Związku Polskich Artystów Plastyków za obraz na wystawie “Małych Form Malarskich”, Kraków 2008 – Wyróżnienie za komiks autobiograficzny w konkursie Gutek Film 2005 – I nagroda w dziedzinie malarstwa na Ogólnopolskim Biennale “Pejzaż ludzki” dedykowanym Józefowi Czapskiemu 2004 – I nagroda za obraz w Ogólnopolskim Konkursie Plastycznym “Współczesna Europa, Ludzie i Miejsca”, Katowice 2003 – I nagroda za zestaw prac w X Ogólnopolskim Plenerze Malarskim, Jeżów.
Ilustracje książkowe Wacław Oszajca, Uwierz mu na słowo, Felietony, Wydawnictwo WAM, 2015. Kasia Skrzynkowska, Balony
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona internetowa malarki
Kategoria:Polscy malarze współcześni Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Urodzeni w 1985