Taraba, taraba wielka (Taraba major) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny chronkowatych (Thamnophilidae). Zasiedla większość krainy neotropikalnej, od południowo-wschodniego Meksyku do północnej Argentyny. Jedyny przedstawiciel rodzaju Taraba. Nie jest zagrożony.

Podgatunki i zasięg występowania Wyróżnia się 10 podgatunków Taraba major: T. m. melanocrissus (P.L. Sclater, 1860) – południowo-wschodni Meksyk do zachodniej Panamy T. m. obscurus J.T. Zimmer, 1933 – zachodnia Kostaryka do północnej Kolumbii T. m. transandeanus (P.L. Sclater, 1855) – taraba północna – południowo-zachodnia Kolumbia, zachodni Ekwador i północno-zachodnie Peru T. m. granadensis (Cabanis, 1872) – północna i środkowa Kolumbia oraz północno-zachodnia Wenezuela T. m. semifasciatus (Cabanis, 1872) – wschodnia Kolumbia, południowa i północno-wschodnia Wenezuela, region Gujana oraz północno-wschodnia i środkowa Brazylia T. m. duidae Chapman, 1929 – góra Duida (południowo-wschodnia Wenezuela) T. m. melanurus (P.L. Sclater, 1855) – zachodnia Amazonia T. m. borbae (Pelzeln, 1868) – zachodnio-środkowa Brazylia na południe od Amazonki T. m. stagurus (M.H.C. Lichtenstein, 1823) – wschodnia i północno-wschodnia Brazylia T. m. major (Vieillot, 1816) – taraba południowa – wschodnia Boliwia, Paragwaj, południowa Brazylia i północna Argentyna.

Morfologia Mierzy 20 cm, osiąga masę ciała 50–70 g. Samiec kontrastowy, ma czerwone oczy, smoliście czarny wierzch ciała i trzy białe pręgi na skrzydle. Spód jego ciała początkowo jest biały, od nóg w tył szary. Samica ma kasztanowaty wierzch ciała i płowy spód.

Zachowanie Taraba ma bardzo zróżnicowany pokarm, do jej diety należą m.in. ślimaki, drobne gryzonie i ryby. Środowiskiem tego gatunku ptaka są niższe części zarośli.

Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje tarabę za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Według szacunków organizacji Partners in Flight z 2019 roku, liczebność populacji zawiera się w przedziale 5–50 milionów dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za lekko spadkowy.

Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Chronkowate Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1816 roku Kategoria:Taksony opisane przez Louisa Pierre’a Vieillota