Partia Niepodległości (węg. Függetlenségi és Negyvennyolcas Párt) – partia polityczna działająca na Węgrzech w latach 1874–1918.
Partia Niepodległości powstała 17 maja 1874 roku z przekształcenia Partii Narodowej 1848Mathias Bernath, Felix von Schroeder, Gerda Bartl (Hrsg.): Biographisches Lexikon zur Geschichte Südosteuropas. Band 3, Verlag Oldenbourg, München 1979, , S. 230.. Było to ugrupowanie złożone z licznych środowisk nacjonalistycznych, związanych z tradycją powstania z 1848 roku, a jej działacze wywodzili się głównie ze średniej szlachty. Partia odrzucała tworzący Austro-Węgry kompromis z 1867 roku i żądała ograniczenia związków z Austrią do unii personalnej.
Partia odniosła zwycięstwo w wyborach w styczniu 1905 roku, pokonując po raz pierwszy Partię Liberalną i zdobywając większość. Liderem ugrupowania był wówczas Ferenc Kossuth, syn przywódcy powstania z 1848 roku. Zwycięstwo niepodległościowców spowodowało tzw. kryzys węgierski wobec niemożności pogodzenia interesów dworu i zwycięskiej partii. Kryzys został zażegnany dopiero przez powołanie w 1906 roku gabinetu Sándora Wekerle, w którym Partia Niepodległości miała trzech ministrówMeyers Großes Konversations-Lexikon. Band 19, Leipzig 1909, S. 890..
12 listopada 1909 roku partia rozpadła się na skrzydło radykalne i umiarkowane. Partię Niepodległości zlikwidowano 25 stycznia 1918, następnie odtworzono. Jej działacz Mihály Károlyi był przywódcą rewolucji astrów (28–31 października 1918), następnie premierem i prezydentem Węgierskiej Republiki Ludowej.
Rok Deputowani Procent 1875 36 8,70% 1878 76 18% 1881 88 21% 1884 72 17,43% 1887 78 18,89% 1892 86 20,82% 1896 50 12,10% 1901 79 19,13% 1905 165 39,95% 1906 253 61,26% 1910 51/44 12,35/10,65%
Przypisy
Niepodległości, Partia