Julian Bartosz (ur. 13 czerwca 1934 w JadownikachElżbieta Ciborska Leksykon polskiego dziennikarstwa, wyd. Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa 2000, s. 42-43Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny. Edycja 3, wyd. Interpress, Warszawa 1993, s. 36, zm. 4 listopada 2024) – polski dziennikarz, historyk, niemcoznawca.
Życiorys W 1955 ukończył studia na Wydziale Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego, w 1965 uzyskał na Uniwersytecie Wrocławskim stopień doktora nauk historycznych, na podstawie pracy Rola Niemieckiej Partii Centrowej 1930-1933 napisanej pod kierunkiem Henryka ZielińskiegoUniwersytet Wrocławski. Zespół Uniwersytet Wrocławski po 1945 roku. Wydział Filozoficzno-Historyczny; Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych. Wykaz doktoratów za lata 1945-2015, w latach 1982-1985 pracował jako docent w Instytucie Nauk Politycznych UWr
Jako dziennikarz pracował w redakcjach: wrocławskiej „Arbeiterstimme” (1955-1957 - z nakazu pracy), „Gazety Robotniczej” (1957-1981), w której od września 1980 do 14 grudnia 1981 był redaktorem naczelnym, od kwietnia 1982 do maja 1990 był redaktorem naczelnym tygodnika „Sprawy i Ludzie”, od 1990 do 1994 roku był wydawcą i redaktorem naczelnym miesięcznika pod tym samym tytułem.
Brał udział w obradach Okrągłego Stołu (luty-kwiecień 1989 – podstolik prasowy)Okrągły stół. Kto jest kim. „Solidarność”. Opozycja. Biogramy, wypowiedzi, wyd. Myśl, Warszawa 1989, s. 334., uczestniczył w czterech sesjach Forum Polska-RFN (lata 70. i 80.), był członkiem ZWM (1947-1948), ZMP (1949-1953) i PZPR (1953-1990), członkiem Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce (1983-1992), członkiem Zarządu SDP trzech kadencji, od 1982 należał do SD PRL i następnie SDRP.
Laureat rozlicznych konkursów i nagród dziennikarskich, m.in. im. Juliana Bruna (1963), Bolesława Prusa (1987) i dwukrotnie Polskiego Klubu Publicystów Międzynarodowych (1969, 1978). W 1969 otrzymał Złoty Ekran. W 1970 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, w 1979 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Autor licznych publikacji książkowych.
Publikacje Biografie Mitologia Okrężnych Dróg. Przyczynek do doktryny politycznej Willy Brandta (Ossolineum, Wrocław 1977). Helmut Kohl. Szkice do portretu (KAW 1984). Angela Merkel. Kariera-Władza-Polityka (Atut, Wrocław 2010).
Polityczny katolicyzm Reszta była milczeniem. Niemiecki katolicyzm wobec Hitlera i wojny (KiW, Warszawa 1966). Niemiecka Partia Centrowa w latach 1930-1933 (KiW 1970). Watykańskie wersety. Co kryją archiwa papieskie (Agencja Wydawnicza CB, Warszawa 2013). Polscy robotnicy przymusowi Ludzie ze znakiem „P” (Ossolineum, Wrocław 1969). W sztafecie polskości Wrocławia (TMW, Wrocław 1978). Moderne Sklaven (Promedia, Wiedeń 1992). Zapomniani ludzie z literą „P”. Polscy robotnicy przymusowi na Dolnym Śląsku w latach 1939 -1945 (Agencja Wydawnicza CB, Warszawa 2014).
Rewizjonizm zachodnioniemiecki Rodowody Rewizjonistów (wspólnie z Ryszardem Hajdukiem, Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 1965). The Nationalist Lobby (wspólnie z Ryszardem Hajdukiem, Interpress, Warszawa 1971). Rewizjonizm w programach partii politycznych NRF (Śląskie Wydawnictwo Naukowe, Opole 1965).
Reportaże z RFN Germania to nie bajka (Ossolineum, Wrocław 1969). Przejście przez martwy punkt (Ossolineum, Wrocław 1971). Południk zero (Ossolineum, Wrocław 1973).
Przyczynki historyczne Niemiecka Unia Pokoju (Śląski Instytut Naukowy, Opole 1962). Hitler zawieszony w próżni. Przyczynki do niektórych tez zachodnioniemieckich dotyczących hitleryzmu i III Rzeszy (Śląski Instytut Naukowy, Opole 1963). Kobiety i pieniądze Hitlera (pod pseud. Zamorra Frank, RSW, Wrocław 1988). Od mitu do zbrodni, wyd. CB, 2015, .
Historia Śląska Proszę o powrót do Polski (Interpress, Warszawa 1979). Schlesien. Europäisches Kernland im Schatten von Wien, Berlin und Warschau (wspólnie z Hannesem Hofbauerem, Promedia, Wiedeń 2000). Fanatycy. Werwolf i podziemie zbrojne na Dolnym Śląsku 1945-1948 (Agencja Wydawnicza CB, Warszawa 2012).
Przewodniki turystyczne Wrocław (KAW, Wrocław 1978). Jelenia Góra i Szklarska Poręba (KAW, Wrocław 1979).
Wspomnienia Ostatnie zapiski zgryźliwego dogmatyka (Atut, Wrocław 2009). Demon zapomnienia. O wrocławskich i dolnośląskich dziennikarzach czasów „komuny” (Agencja Wydawnicza CB, Warszawa 2016).
Teksty wydrukowane w zbiorowych wydawnictwach książkowych Dolny Śląsk w Polsce Ludowej (Ossolineum, Wrocław 1975). Ludzie XXX-lecia (Ossolineum, Wrocław 1975). Znaki Czasu (RSW 1978). Gra o wszystko (KiW 1985). Feindbilder (Hannover 1986). Upadli ludzie w skazanym mieście – wstęp do Wiesława Wodeckiego sztuki "Rzecz o zagładzie miasta” (KAW 1985).
Bibliografia Kto jest kim w Polsce Edycja 3, Interpress 1992, s 36. Leksykon Polskiego Dziennikarstwa - Warszawa 2000, s 42/43. Encyklopedia Wrocławia - Wrocław 2000, s 59.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Działacze Związku Walki Młodych Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Polskiej Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Polscy redaktorzy naczelni Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Uczestnicy Okrągłego Stołu (strona partyjno-rządowa) Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 2024