Feliks Konopasek (ur. 22 maja 1860 w Czerniowcach, zm. 28 lipca 1930 w Ryglicach w powiecie tarnowskim) – polski kompozytor, dyrygent i pedagog.
Życiorys Studiował fortepian pod kierunkiem Rudolfa Strobla i kompozycję u Zygmunta Noskowskiego w Warszawskim Instytucie Muzycznym. Był dyrygentem chórów i zespołów instrumentalnych w Warszawie. Zajmował się też pracą pedagogiczną. Do jego uczniów należał m.in. Zbigniew Drzewiecki.
Działał w Sekcji im. Stanisława Moniuszki Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego jako kustosz pamiątek po Stanisławie Moniuszce. Redagował także wyciągi fortepianowe z dzieł scenicznych Moniuszki, m.in. Verbum nobile i Nowy Don Kiszot, czyli sto szaleństw.
Skomponował wiele utworów chóralnych, kameralnych i fortepianowych. Był autorem harmonizacji hymnu państwowego, zatwierdzonej okólnikiem Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z dnia 2 kwietnia 1927.
W 1930 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi24 maja 1930 „za zasługi na polu pracy pedagogicznej i artystycznej oraz za szerzenie kultu dla pieśni rodzimiej” .
Wybrane kompozycje Bajka „Dzieci i żaby” na chór męski „Hasła” na 4-głosowy chór męski Sonata fis-moll na skrzypce i fortepian
Przypisy
Bibliografia RMF Classic
Linki zewnętrzne Zbiór dzieł Feliksa Konopaska w bibliotece Polona Feliks Konopasek w Polskiej Bibliotece Muzycznej
Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Polscy dyrygenci Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie urodzeni w Czerniowcach Kategoria:Urodzeni w 1860 Kategoria:Zmarli w 1930