Albert Vogt właśc. François Charles Albert Vogt (ur. 5 sierpnia 1874 w Genewie, zm. 4 października 1942) – szwajcarski historyk, bizantynolog.
Życiorys Po święceniach kapłańskich w 1899, studiował w Paryżu pod kierunkiem bizantynisty Charlesa Diehla. W latach 1910–1921 wykładał na Uniwersytecie we Fryburgu. Zajmował się badaniem bizantyńskich tekstów.
Był inicjatorem Dictionnaire d’histoire et de géographie ecclésiastiques.
W 1910 roku założył czasopismo "Analecta Gallicana, Revue d’Histoire de l’Eglise de France".
Publikacje Basile Ier, empereur de Byzance (867-886), et la civilisation byzantine à la fin du IXe siècle. Paris, 1908. Vie de S. Luc le stylite, "Analecta Bollandiana" 28(1909), s.5–56 Le théâtre à Byzance et dans l'empire du IVe au XIIIe siècle I. Le théâtre profane, Bordeaux 1932. Oraison funèbre de Basile I par son fils Léon VI le Sage, Roma 1932. Constantin VII Porphyrogénète, Le Livre des cérémonies, t.1-2, Paris 1935–1939. L'hippodrome de Constantinople, "Byzantion" 10 (1935), s.471–488.
Bibliografia https://web.archive.org/web/20110210053433/http://www.bautz.de/bbkl/v/vogt_a_f_c.shtml
Kategoria:Szwajcarscy mediewiści Kategoria:Szwajcarscy bizantynolodzy Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1942