Sondra van Ert (ur. 9 marca 1964 w Des Moines) – amerykańska snowboardzistka, czterokrotna medalistka mistrzostw świata.

Kariera W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 24 listopada 1994 roku w Zell am See, zajmując dziewiąte miejsce w slalomie równoległym (PSL). Tym samym już w swoim debiucie wywalczyła pierwsze pucharowe punkty. Pierwszy raz na podium zawodów tego cyklu stanęła 5 grudnia 1994 roku w Pitztal, kończąc rywalizację w gigancie na trzeciej pozycji. W zawodach tych wyprzedziły ją jedynie Francuzka Karine Ruby i Marcella Boerma z Holandii. Łącznie 29 razy stawała na podium zawodów PŚ, odnosząc przy tym osiem zwycięstw: 10 lutego 1996 roku w Kanbayashi, 20 stycznia 1999 roku w Gstaad, 30 stycznia 1999 roku w Mont-Sainte-Anne i 19 stycznia 2000 roku w Gstaad była najlepsza w gigancie, 5 marca 1997 roku w Grächen wygrała w snowcrossie, 11 grudnia 1997 roku i 10 grudnia 1998 roku w Whistler wygrywała w supergigancie, a 14 stycznia 2000 roku w Berchtesgaden triumfowała w gigancie równoległym. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1998/1999, kiedy to zajęła drugie miejsce w klasyfikacji generalnej oraz trzecie w klasyfikacjach giganta i snowcrossu. Ponadto w sezonach 1995/1996, 1998/1999 i 2000/2001 zajmowała trzecie miejsce w klasyfikacji giganta.

Jej największym sukcesem jest złoty medal w gigancie wywalczony na mistrzostwach świata w San Candido w 1997 roku. Wyprzedziła tam Karine Ruby i Włoszkę Margheritę Parini. Na rozgrywanych rok wcześniej mistrzostwach świata w Lienzu zdobyła brązowe medale w gigancie i slalomie równoległym. W pierwszej z tych konkurencji lepsze były Ruby i Austriaczka Manuela Riegler, a w drugiej Włoszka Marion Posch i Marcella Boerma. Brązowy medal wywalczyła również na mistrzostwach świata w Berchtesgaden w 1999 roku, gdzie była trzecia w gigancie, za Parini i jej rodaczką, Lidią Trettel. Była też między innymi czwarta w gigancie podczas mistrzostw świata w Madonna di Campiglio w 2001 roku, gdzie walkę o podium przegrała z Włoszką Dagmar Mair unter der Eggen. W 1998 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Nagano, gdzie była dwunasta w gigancie. Brała też udział w igrzyskach w Salt Lake City cztery lata później, zajmując 17. miejsce w gigancie równoległym.

W 2004 r. zakończyła karierę.

Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie 50px Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwyciężczyni12.9 lutego1998 NaganoGigant Karine Ruby17.15 lutego2002 Salt Lake CityGigant równoległy Isabelle Blanc

Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwyciężczyni3.15px26 stycznia1996 LienzGigant Karine Ruby3.15px28 stycznia1996 LienzSlalom równoległy Marion Posch1.15px21 stycznia1997 San CandidoGigant-11.23 stycznia1997 San CandidoSlalom Heidi Renoth21.25 stycznia1997 San CandidoSlalom równoległy Dagmar Mair unter der Eggen9.26 stycznia1997 San CandidoSnowboardcross Karine Ruby3.15px12 stycznia1999 BerchtesgadenGigant Margherita Parini13.14 stycznia1999 BerchtesgadenGigant równoległy Isabelle Blanc23.15 stycznia1999 BerchtesgadenSlalom równoległy Marion Posch7.17 stycznia1999 BerchtesgadenSnowboardcross Julie Pomagalski4.23 stycznia2001 Madonna di CampiglioGigant Karine Ruby6.24 stycznia2001 Madonna di CampiglioGigant równoległy Ursula Bruhin19.26 stycznia2001 Madonna di CampiglioSlalom równoległy Karine RubyDNS28 stycznia2001 Madonna di CampiglioSnowboardcross Karine Ruby

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1994/1995: - sezon 1995/1996: 6. sezon 1996/1997: 2. sezon 1997/1998: 25. sezon 1998/1999: 10. sezon 1999/2000: 15. sezon 2000/2001: 9. sezon 2001/2002: 19. sezon 2002/2003: 24. sezon 2003/2004: -

Miejsca na podium Pitztal – 5 grudnia 1994 (gigant) - 3. miejsce Mount Bachelor – 8 lutego 1995 (gigant) - 3. miejsce Breckenridge – 15 lutego 1995 (slalom) - 3. miejsce Zell am See – 22 listopada 1995 (gigant) - 3. miejsce Bardonecchia – 9 grudnia 1995 (slalom) - 3. miejsce Kanbayashi – 10 lutego 1996 (gigant) - 1. miejsce Sun Peaks – 1 marca 1996 (gigant) - 3. miejsce Alpine Meadows – 10 marca 1996 (gigant) - 3. miejsce Mount Bachelor – 14 marca 1996 (gigant) - 2. miejsce Whistler – 12 grudnia 1996 (supergigant) - 3. miejsce Sun Peaks – 18 grudnia 1996 (gigant) - 2. miejsce Mont-Sainte-Anne – 1 lutego 1997 (gigant) - 3. miejsce Mount Bachelor – 7 lutego 1997 (gigant) - 2. miejsce Morioka – 19 lutego 1997 (snowcross) - 2. miejsce Grächen – 5 marca 1997 (snowcross) - 1. miejsce Morzine – 14 marca 1997 (gigant) - 2. miejsce Zell am See – 22 listopada 1997 (gigant) - 3. miejsce Whistler – 11 grudnia 1997 (supergigant) - 1. miejsce Whistler – 10 grudnia 1998 (supergigant) - 1. miejsce Mount Bachelor – 15 grudnia 1998 (supergigant) - 3. miejsce Gstaad – 20 stycznia 1999 (gigant) - 1. miejsce Madonna di Campiglio – 25 stycznia 1999 (gigant) - 3. miejsce Mont-Sainte-Anne – 30 stycznia 1999 (gigant) - 1. miejsce Mont-Sainte-Anne – 18 grudnia 1999 (gigant) - 2. miejsce Sestriere – 30 listopada 1999 (gigant równoległy) - 3. miejsce Berchtesgaden – 14 stycznia 2000 (gigant równoległy) - 1. miejsce Gstaad – 19 stycznia 2000 (gigant) - 1. miejsce Mont-Sainte-Anne – 16 grudnia 2000 (gigant) - 2. miejsce Gstaad – 10 stycznia 2001 (gigant) - 3. miejsce

w sumie 8 zwycięstw, 7 drugich i 14 trzecich miejsc.

Linki zewnętrzne Profil na stronie FIS

Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Nagano 1998) Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Salt Lake City 2002) Kategoria:Amerykańscy snowboardziści Kategoria:Medaliści Zimowej Uniwersjady 1987 Kategoria:Snowboardziści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 Kategoria:Snowboardziści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002 Kategoria:Urodzeni w 1964 Kategoria:Ludzie urodzeni w Des Moines