(243) Ida I Daktyl – niewielkich rozmiarów naturalny satelita planetoidy (243) Idy, sfotografowany przez sondę kosmiczną Galileo podczas jej przelotu obok tej planetoidy w drodze do Jowisza w dniu 28 sierpnia 1993. Jego nazwa prowizoryczna to S/1993 (243) 1.
Jest pierwszym odkrytym księżycem planetoidy.
Charakterystyka orbity i właściwości fizyczne Daktyl ma średnicę 1,4 km, krąży w średniej odległości 108 km od centralnej planetoidy w czasie ok. 37 godzin, po orbicie o nachyleniu 9° do równika Idy. Prędkość orbitalna sięga 22 km/h. Daktyl jest obiektem, na którym dostrzec można liczne kratery. Jego masa wynosi około 4 × 1012 kg.
Pochodzenie Istnieją dwie hipotezy dotyczące jego powstania. Według pierwszej Ida oraz Daktyl powstały jednocześnie, według drugiej Daktyl odłączył się od Idy w wyniku uderzenia w nią dużego obiektu (innej planetoidy?). Mógł on także zostać przechwycony grawitacyjnie przez masywniejszą Idę.
Nazwane formacje geologiczne na Daktylu Kratery uderzeniowe na powierzchni Daktyla noszą nazwy od mitologicznych Daktylów.
Krater Nazwa pochodzi od Acmon Acmon Celmis Celmis
Zobacz też lista planetoid z księżycami
Linki zewnętrzne Informacje o układzie planetoidy (243) Ida z Johnston's Archive
Kategoria:Księżyce planetoid Kategoria:Planetoidy odkryte w 1993 roku