Josef Berze (ur. 18 grudnia 1866 w Wiedniu, zm. 20 grudnia 1958 tamże) – austriacki lekarz psychiatra.
Życiorys Ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Wiedeńskim w 1891 roku. Od 1891 praktykował w zakładach psychiatrycznych Dolnej AustriiPorträts hervorragender Psychiater. Psychiatrisch-neurologische Wochenschrift 12 (27), ss. 249-258, 1910. W 1912 został dyrektorem zakładu psychiatrycznego w Klosterneuburgu, od 1919 kierował szpitalem Am Steinhof w Wiedniu. W 1912 roku habilitował się, w 1921 został profesorem tytularnymStransky E. Prof. Dr. Josef Berze. Wiener klinische Wochenschrift 70 (8), s. 142, 1958. Żonaty z Helene Haas. Mieszkał pod adresem Börsegasse 10.
Dorobek naukowy Zajmował się przede wszystkim schizofrenią, był autorem koncepcji „hipotonii świadomości”. Berze proponował, że podstawowym objawem schizofrenii jest zmiana świadomości pacjenta, zmniejszona jasność i afektywność samoświadomości. Tym samym był jednym z pierwszych psychiatrów doceniających wagę objawów negatywnych w schizofrenii.
Wybrane prace Monografie Über das Verhältnis des geistigen Inventars zur Zurechnungs- und Geschäftsfähigkeit. Juristisch-psychiatrische Grenzfragen, zwanglose Abhandlungen Band 6 Hefte 5 & 6. Halle a. S.: Carl Marhold Verlagsbuchhandlung, 1908. Die hereditären Beziehungen der Dementia Praecox. Beitrag zur Hereditätslehre. Leipzig und Wien: Deuticke, 1910. Die primäre Insuffizienz der Psychischen Aktivität. Ihr Wesen, ihre Erscheinungen ud ihre Bedeutung als Grundstörung der Dementia Praecox und der Hypophrenien überhaupt. Leipzig u. Wien: Deuticke, 1914. Berze J., Gruhle H.W. Psychologie der Schizophrenie. Berlin: J. Springer, 1929.
Artykuły Ueber moralische Defectzustände. Jahrbücher für Psychiatrie und Neurologie 15, ss. 62-115, 1896 Ueber das Bewusstsein der Hallucinirenden. Jahrbücher für Psychiatrie und Neurologie 16, ss. 285-331, 1897 Ueber Beschäftigung der Geisteskranken in der Irrenanstalt. Wiener medizinische Wochenschrift 48, ss. 1263; 1308; 1369; 1413 (1898) Unbewusste Bewegungen und Strafrecht: kriminalpsychologische Studie. Arch. f. Krim.-Anthrop. u. Kriminalist. 1, ss. 93-107, 1898/99) Zur Lehre von der Pathogenese der epileptiformen paralytischen Anfälle. Wien. med. Wchnschr. 49, ss. 112; 163; 219, 1899 Gehören gemeingefährliche Minderwertige in die Irrenanstalt. Wiener medizinische Wochenschrift 51, ss. 1252-1256, 1901 Der Fall Nespor. Wiener medizinische Wochenschrift 54, ss. 1257, 1904 Ueber Verwendung des Syrupus kolæ compositus, Hell, bei psychopathischen Zuständen. Med. Bl. 26, ss. 255-257, 1904 Zur Frage der partiellen Unzurechnungsfähigkeit. Monatsschrift für Kriminalpsychologie und Strafrechtsreform 1, ss. 205-218, 1905 Beiträge zur psychiatrischen Erblichkeitsund Konstitutionsforschung; allgemeiner Teil. Zeitschrift für die gesamte Neurologie und Psychiatrie 87, ss. 94-166, 1923 Zur Frage der Lokalisation psychischer Vorgänge. Arch. Psychiat. 71, ss. 546-80, 1924 Psychologie der schizophrenen Prozess- und der schizophrenen Defektsymptome. Wien. med. Wschr. 79, ss. 139; 174, 1929
Forensisches zu den Schizoiden. Wiener klinische Wochenschrift 51, ss. 606-609, 1938.
Zobacz też
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wiedeńskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1958 Kategoria:Austriaccy psychiatrzy