Raymond Johnson Chapman (ur. 15 stycznia 1891 w Beaver Dam, zm. 17 sierpnia 1920 w Nowym Jorku) – amerykański baseballista, przez całą karierę zawodnik Cleveland Indians.
Chapman urodził się w Beaver Dam (Kentucky) 15 stycznia 1891 i dorastał w Herrin w Illinois. Do Major League trafił w 1912 jako zawodnik Cleveland Indians.
Chapman jest drugim i jak do tej pory ostatnim zawodnikiem Major League Baseball, który zmarł wskutek obrażeń odniesionych w trakcie meczu (pierwszym był Doc PowersMerron, Jeff (June 22, 2002). „Major Leaguers Who Died In-Season”. espn.com.). Podczas meczu rozgrywanego 16 sierpnia 1920 roku, Carl Mays (zawodnik New York Yankees), rzucił piłkę, która trafiła prosto w głowę Chapmana; zmarł dzień później w szpitalu. W efekcie śmiertelnego wypadku Chapmana, Major League Baseball uznała za konieczne noszenie kasków, choć nakaz wprowadzono dopiero 30 lat później.
Przypisy
Bibliografia
The book The Pitch That Killed, by Mike Sowell, is a history of the Chapman-Mays tragedy. The historical novel, The Curse of Carl Mays, by Howard Camerik, also recounts the Chapman-Mays incident. The Dan Gutman novel Ray & Me, tells the story of the Chapman incident with a fictional touch as the main character Joe Stoshack travels back in time to try to prevent his death.
Linki zewnętrzne The Death of Ray Chapman – NY Times, 18 August 1920 Find a grave
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści Cleveland Indians Kategoria:Sportowcy zmarli w wyniku wypadków i powikłań Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1920