Michaił Pietrowicz Pogodin (; ur. w Moskwie, zm. tamże) – rosyjski historyk, pisarz, dziennikarz, profesor Uniwersytetu Moskiewskiego (od 1826) i członek Petersburskiej Akademii Nauk (od 1841). Jeden z ideologów ideologii wielkoruskiej i panslawizmu.
W 1821 ukończył studia na Uniwersytecie Moskiewskim, a w 1825 obronił rozprawę O pochodzeniu Rusi, w której udowadniał nordyckie pochodzenie Rosjan, a zaprzeczał pochodzeniu od słowiańskiej autochtonicznej ludności Rusi Kijowskiej.
W latach 1827–1830 wydawał czasopismo „Moskowskij Wiestnik”, a w latach 1841–1856 czasopismo „Moskwitianin”. Był animatorem i patronem ruchu moskalofilskiego, w roku 1835 oraz w latach 1839–1840 mieszkał we Lwowie i poznał się z miejscową ruską inteligencją. Szczególne więzi połączyły go z historykiem Denysem Zubryćkim, wokół którego zaczęło się tworzyć koło wielbicieli języka rosyjskiego i narodowej jedności Rusi Halickiej z Rosją, zwane kolonią pogodinowską.
W 1848, w czasie Wiosny Ludów brał udział w Zjeździe Słowiańskim w Pradze.
W latach 60. XIX wieku został jednym z głównych ideologów panslawizmu.
Kategoria:Rosyjscy historycy Kategoria:Rosyjscy pisarze XIX wieku Kategoria:Rosyjscy dziennikarze Kategoria:Pisarze związani z Moskwą Kategoria:Pisarze związani ze Lwowem Kategoria:Moskalofilstwo Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie Kategoria:Uczestnicy Zjazdu Słowiańskiego w Pradze 1848 Kategoria:Urodzeni w 1800 Kategoria:Zmarli w 1875