Karol I Wojownik (ur. 29 marca 1468 r. w Carignano, zm. 13 marca 1490 r. w Pinerolo) – książę Sabaudii i Piemontu, hrabia Aosty i Maurienne w latach 1482–1490, tytularny król Cypru i Jerozolimy w latach 1485–1490, margrabia Saluzzo w latach 1487–1490.
Syn Amadeusza IX z dynastii sabaudzkiej i Jolanty de Valois (1434–1478), córki króla Francji Karola VII. Wstąpił na tron po swoim bracie Filibercie w 1482. Jako małoletni, rządy rozpoczął pod opieką swego stryja Filipa II Sabaudzkiego, zwanego też Filipem Bez Ziemi. W 1485R. Pernoud, Kobieta w czasach wypraw krzyżowych, Gdańsk 1995, s. 273. wdowa po jego stryju – Ludwiku Sabaudzkim, bezdzietna królowa Cypru – Charlotta odstąpiła mu swoje królestwo – odtąd książęta sabaudzcy i królowie sardyńscy nosili tytuł królów Cypru i Jerozolimy. W 1487 podbił alpejski markizat Saluzzo.
1 kwietnia 1485 ożenił się z Blanką de Montferrat (1472–1519), córką Wilhelma VIII, margrabiego Montferratu i Elisabetty Marii Sforzy, córki Franciszka I, księcia Mediolanu. Para miała dwoje dzieci: Jolantę Ludwikę Sabaudzką (1487–1499), żonę Filiberta II Pięknego Karola II Jana Amadeusza (1489–1496)
Ordery Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) kawaler, a od 1482 Wielki Mistrz Zakonu Łańcucha (pierwotna nazwa orderu)
Rodowód
Przypisy
Kategoria:Dynastia sabaudzka Kategoria:Odznaczeni Orderem Annuncjaty Kategoria:Władcy Sabaudii Kategoria:Władcy Cypru Kategoria:Królowie Jerozolimy Kategoria:Urodzeni w 1468 Kategoria:Zmarli w 1490