Michał Mosze Chęciński (ur. 13 majaMichał Chęciński, Jedenaste przykazanie: nie zapomnij, wyd. Toruń 2004, s. 552. 1924, zm. 16 maja 2011 w HajfieNekrolog Michała Chęcińskiego w serwisie nekrologi.wyborcza.pl.) – oficer PRL-owskiego kontrwywiadu wojskowego.
Życiorys Podczas II wojny światowej więzień getta łódzkiego, gdzie był współorganizatorem podziemnej organizacji Lewica Związkowa. Od marca 1945 żołnierz Armii Czerwonej, w grudniu 1946 robotnik fabryczny w Łodzi. W 1947 rozpoczął służbę w kontrwywiadzie wojskowym – Głównym Zarządzie Informacji Ministerstwa Obrony Narodowej, a w marcu 1953 został starszym wykładowcą Oficerskiej Szkoły Informacji. W 1957, po likwidacji Informacji Wojska Polskiego (wówczas podległej Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Publicznego) przeszedł do nowo utworzonej Wojskowej Służby Wewnętrznej, na stanowisko starszego wykładowcy w Ośrodku Szkolenia WSW. Od 1959 starszy wykładowca Zakładu Ekonomiki Wojennej i Wydziału Wojskowo-Ekonomicznego Wojskowej Akademii Politycznej.
Zwolniony dyscyplinarnie w 1967, wyemigrował do Izraela w 1969, gdzie w latach 1970–1976 pracował na Uniwersytecie Jerozolimskim. Następnie wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował na Uniwersytecie Harvarda oraz dla Rand Corporation (1976–1981). W latach 1984–1996 był zatrudniony w George C. Marshall European Center for Security Studies w Garmisch-Partenkirchen. Po przejściu na emeryturę powrócił do Izraela. Zmarł w Hajfie.
Autor jednego z pierwszych opracowań poza zasięgiem cenzury dotyczącego kwestii wyrzucania z ludowego Wojska Polskiego oficerów pochodzenia żydowskiegoLudowe Wojsko Polskie przed i po marcu 1968, „Zeszyty Historyczne” 1978, nr 44, s. 14–31. Por. Mariusz Mazur, Rozliczenia II Rzeczpospolitej i Polski Ludowej w „Zeszytach historycznych”, [w:] „Zeszyty Historyczne” z perspektywy półwiecza, red. Sławomir Nowinowski i Rafał Stobiecki, Warszawa-Łódź: IPN 2017, s. 215..
Jest autorem kilku książek, z których najczęściej cytowana to Poland: Communism, nationalism, anti-semitism (wyd. 1982). Po polsku ukazały się jego wspomnienia w tomach Zegarek mojego ojca i Jedenaste przykazanie: nie zapomnij.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Emigranci marcowi Kategoria:Izraelscy pisarze Kategoria:Pułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wojskowej Akademii Politycznej Kategoria:Funkcjonariusze stalinowskiego aparatu represji w Polsce (1944–1956) Kategoria:Ofiary czystek antysemickich w Ludowym Wojsku Polskim 1967–1968 Kategoria:Oficerowie Wojskowej Służby Wewnętrznej Kategoria:Polacy i obywatele polscy wcieleni do Armii Czerwonej 1939–1945 Kategoria:Mieszkańcy getta łódzkiego Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 2011 Kategoria:Oficerowie Informacji Wojskowej Kategoria:Polscy Żydzi ocalali z Zagłady