Języki sko, także języki skou – papuaska rodzina językowa, używana wzdłuż północnego wybrzeża Papui-Nowej Gwinei. Wyróżnia się tu 16 języków. Posługuje się nimi ok. 7 tys. osób. Języki cechuje tonalność (w przeciwieństwie do pozostałych z grupy papuaskich), nietypowy zasób spółgłosek czy też duża liczba samogłosek.
Język sko (tumawo) używany jest w prowincji Papua w indonezyjskiej części Nowej Gwinei.
KlasyfikacjaMark Donohue – A Grammar of the Skou language of New Guinea, National University of Singapore 2004 . Wyróżnia się dwie gałęzie w obrębie tej rodziny językowej:
Gałąź vanimo Kompleks językowy sko – vanimo (języki sko zachodnie) język sko (tumawo) Grupa wschodnia język leitre Podgrupa zachodniego wybrzeża Języki vanimo język vanimo (sko wschodni, dumo) język dusur Języki pogranicza język sangke (nyao) język wutung Gałąź krisa Kompleks języków rzeki Piore język warapu (barupu) język poo język sumo język ramo Kompleks języków wzgórz Serra język puari (puare) Języki wzgórz Rawo-Serra Główna język rawo Języki wzgórza Serra Główna język sumararu język womo język mori język nouri (nori) język i'saka (krisa)
Przypisy
Kategoria:Języki papuaskie Kategoria:Języki Papui-Nowej Gwinei Kategoria:Języki Papui Zachodniej