Kamionka (lit. Akmenynė) – wieś położona 11 km na północny wschód od miasta Solecznik, 7 km na wschód od Małych Solecznik. Obecnie jest siedzibą niewielkiego starostwa i sołectwa. Jej nazwa pochodzi od nazwy rzeki, nad którą leży.
Historia Miejscowość ta znana jest już od XVIII wieku, kiedy to była własnością Wierzbowiczów. Dokumenty z wizytacji kościoła w Turgielach podają, że w 1830 r. na terytorium obecnej gminy w Kamionce działała cerkiew rzymsko-grecko-unicka. W latach 1910–1911 zabudowania dworu wraz z całą ziemią stały się własnością Heleny Renigerowej. Kupiła ona dwór od Barbary Wanilewiczowej i Franciszka Chmielowskiego. Nowa właścicielka była potomkinią rodziny Wierzbowiczów - Heleną Wierzbowiczówną, która odzyskała skonfiskowane jeszcze w czasach carskich (po powstaniu z 1863 r.) dobra rodzinne. Drewniany kościół pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus, został wybudowany w latach 1926-1930 pod nadzorem i z pomocą ks. Franciszka Tyczkowskiego. Rodzina Renigerów, wraz z proboszczem kamionkowskiej niegdyś parafii, księdzem Franciszkiem Tyczkowskim działali intensywnie na rzecz swojej wsi i otoczenia, co przyczyniło się do znacznych osiągnięć w życiu Kamionki. Majątek ziemski Kamionka przestał należeć do tej rodziny w 1939 roku, gdy zaczęła się nacjonalizacja dóbr dworu. Ludwik Reniger został represjonowany i zesłany.
W dwudziestoleciu międzywojennym leżała w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Miejscowość leżała w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945)., w powiecie wileńsko-trockim, w gminie Soleczniki. W 1931 miejscowość liczyła: majątek – 33 mieszkańców, zamieszkałych w 3 budynkach; wieś – 183 mieszkańców, zamieszkałych w 35 budynkach.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 na niepodległej Litwie.
Liczba mieszkańców Liczba mieszkańców Kamionki w poszczególnych latach RokLiczba mieszkańcówTendencja1959177Wzrostowa +1102003287
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Miejscowości w gminie Kamionka