Języki inuickie (kanadyjsko-grenlandzkie albo wschodnioeskimoskie) – grupa języków z gałęzi eskimoskiej języków eskimo-aleuckich, którymi posługuje się ok. 98 tys. ludności części arktycznej i subarktycznej Ameryki Północnej. Ich zasięg obejmuje cztery państwa: Kanadę i Stany Zjednoczone oraz Rosję i Danię. Z powodu poważnego zagrożenia wymarciem prowadzone są próby rewitalizacji tych języków. Języki inuickie można podzielić na dwie grupy: języki zachodnio-inuickie (Czukotka, południowo-zachodnia Alaska, Zatoka Księcia Williama, wyspa Kodiak) oraz wschodnio-inuickie (terytorium od Zatoki Północnej poprzez wybrzeża Alaski Północnej, część północnej Kanady, Grenlandia).
Klasyfikacja Języki inuickie tworzą kontinuum dialektalne. Bywają nazywane jednym makrojęzykiem inuickim, który posiada swoje warianty językowe, a te dzielą się na dialekty: język inupiak inupiak Półwyspu Seward inupiak północnoalaskański
inuinnaqtun
język inuktitut inuktitut zachodniokanadyjski inuktitut wschodniokanadyjski język grenlandzki (kalaallisut) dialekt północnogrenlandzki dialekt zachodniogrenlandzki dialekt wschodniogrenlandzki
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Inuickie