Dzięgiel chiński (Angelica sinensis) – gatunek rośliny z rodziny selerowatych (Apiaceae). Występuje naturalnie w Chinach (prowincje: Gansu, Hubei, Shaanxi, Syczuan, Junnan).
Morfologia Korzeń Korzeń główny rozgałęzia się obficie na 10 lub więcej stożkowatych korzeni. Cały korzeń ma długość około 15–25 cm. Pierścieniowata nasada korzenia o średnicy około 1,5–4 cm jest tępa, o okrągławym szczycie i wykazuje obecność żółtawozielonych pozostałości po łodygach i ogonkach liściowych. Powierzchnia zewnętrzna jest jasnobrunatnawożółta lub ciemnobrunatna, guzowata, nieregularnie podłużnie prążkowana i wykazująca obecność blizn po korzeniach i poprzecznych soczewkowatych śladów. Rozgałęziające się korzenie są w górnej części grube (0,3–1 cm średnicy) i cienkie w części dolnej. Są one często skręcone i wykazują obecność nielicznych blizn po korzeniach. Konsystencja jest krucha. Przełam jest żółtawobiały lub żółtawobrunatny o szerokiej warstwie korowej z nielicznymi przestworami powietrznymi i licznymi brunatnymi punktami odpowiadającymi przewodom wydzielniczym. Miazga jest widoczna w postaci żółtawobrunatnego pierścienia. Drewno jest jasno zabarwione. Zastosowanie thumb|Tabletki z dzięglem chińskim Roślina lecznicza Surowiec zielarski Korzeń dzięgla chińskiego (Angelicae sinensis radix) – wysuszony w dymie, cały lub połamany korzeń, pozbawiony korzonków. Działanie i zastosowanie
Przypisy
Bibliografia Dzięgiel chiński Zastosowanie w medycynie PL Medical definition of Dong Quai EN
Kategoria:Medycyna chińska Kategoria:Selerowate Kategoria:Rośliny lecznicze