11 Leningradzka Dywizja Strzelecka odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru (, 11 DS) – dywizja piechoty Armii Czerwonej.
Okres międzywojenny Skład W 1930 skład 11 Dywizji Strzeleckiej był następujący: trzy pułki strzeleckie, pułk artylerii, oddział zmotoryzowany: 12 samochodów pancernych, 51 samochodów, 29 motocykli.
W 1931 do oddziału zmotoryzowanego dywizji dodano: 15 tankietek, 12 samochodów pancernych BA-27, 132 samochody oraz 19 motocykli.
II wojna światowa W czerwcu 1941 pod dowództwem pułkownika N.A. Sokołowa w składzie 11 Korpusu Strzeleckiego, 8 Armii Nadbałtyckiego Specjalnego Okręgu Wojskowego (od ok. 20 czerwca 1941 Front Północno-Zachodni).
Struktura organizacyjna 163 pułk strzelecki 219 pułk strzelecki 320 pułk strzelecki 72 pułk artylerii (-) pułk artylerii haubic dywizjon przeciwpancerny dywizjon artylerii przeciwlotniczej batalion rozpoznawczy batalion saperów inne służby.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Radzieckie dywizje piechoty Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Czerwonego Sztandaru