Wiesław Piotr Kęcik (ur. 1 lipca 1946 w Warszawie) – filozof, działacz opozycji w PRL, członek organizacji Ruch, członek Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR”.
Życiorys W 1965 roku wstąpił do zakonu jezuitów, ukończył studia filozoficzne w Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej oo. jezuitów w Krakowie, ale ostatecznie opuścił zakon w 1970 roku. W maju 1970 roku został członkiem organizacji Ruch. Brał udział w przygotowaniach do podpalenia Muzeum Lenina w Poroninie, został aresztowany w przeddzień akcji, 20 czerwca 1970 i następnie skazany na karę 3,5 roku pozbawienie wolności, którą odbył w całości. Zakład karny opuścił w grudniu 1973 roku, w 1974 roku ożenił się z Marzeną Górszczyk i rozpoczął studia z filologii klasycznej na Uniwersytecie Wrocławskim.
Od 1976 roku współpracował z Komitetem Obrony Robotników, m.in. jeździł jako obserwator do Radomia na procesy robotników. Po zamordowaniu w 1977 roku Stanisława Pyjasa współorganizował jesienią tego roku (m.in. wraz z żoną) Studencki Komitet Solidarności we Wrocławiu, ale nie zdecydował się podpisać listy sygnatariuszy z uwagi na swoją przeszłość polityczną. Po ukończeniu studiów w 1978 roku wrócił do Warszawy.
W lipcu 1978 roku zaangażował się w niezależny ruch ludowy. M.in. wraz z Januszem Rożkiem ze wsi Kolonia Górna koło Milejowa organizował strajk i brał udział w wiecu w lesie k. Milejowa, gdy rolnicy powołali tam 30 lipca 1978 roku jawny Komitet Samoobrony Chłopskiej Ziemi Lubelskiej. Wspierał także powstanie kolejnych komitetów – Komitetu Samoobrony Chłopskiej Ziemi Grójeckiej założonego w Zbroszy Dużej przez ks. Czesława Sadłowskiego (9 września 1978) i Komitetu Samoobrony Chłopskiej Ziemi Rzeszowskiej (12 listopada 1978). Był najważniejszym łącznikiem pomiędzy niezależnymi grupami chłopskimi a warszawska opozycją. Podpisał Deklarację Ruchu Demokratycznego z 18 września 1978 roku, a w październiku 1978 roku został członkiem KSS „KOR”.
Od początku 1979 roku był jednym z organizatorów Uniwersytetu Ludowego w Zbroszy Dużej, od kwietnia 1979 roku do kwietnia 1980 roku był faktycznym redaktorem naczelnym pisma „Placówka”. W czerwcu 1979 roku był razem z Michałem Jagłą twórcą Ośrodka Myśli Ludowej.
Brał udział w głodówce solidarnościowej w dniach 7–17 maja 1980 roku w kościele parafii pw. św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej w intencji uwolnienia więzionych działaczy opozycji oraz jako akt solidarności z głodującymi w więzieniu Mirosławem Chojeckim i Dariuszem Kobzdejem.
W sierpniu 1980 roku został aresztowany, zwolniono go w wyniku porozumień gdańskich (31 sierpnia 1980). We wrześniu 1980 roku był jednym z organizatorów Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Rolników (od października 1980 roku pod nazwą NSZZ Rolników „Solidarność Wiejska”) i następnie doradcą komitetu założycielskiego związku. Od grudnia 1980 roku razem z żoną wydawał pismo „Solidarność Wiejska”. Po zjednoczeniu wielu niezależnych organizacji rolniczych i powstaniu w marcu 1981 roku Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Rolników Indywidualnych „Solidarność” był doradcą tego związku.
Został internowany 13 grudnia 1981 roku. Razem z żoną został osadzony w Ośrodku Odosobnienia w Jaworzu, a od maja 1982 roku przebywał w ośrodku w Darłówku. Został zwolniony w grudniu 1982 roku. W 1985 roku wyjechał z żoną do Szwecji. Wrócił z nią do Polski w 1991 roku. Na prośbę arcybiskupa Ignacego Tokarczuka otworzyli i prowadzili przez rok w Jarosławiu ośrodek pojednania polsko-ukraińskiego.
Na początku XXI wieku współpracował z organizacjami społecznymi i pozarządowymi. W latach 20. XXI wieku jest misjonarzem w Islandii, współpracując tam w tym zakresie ze swoim synem księdzem Mikołajem Kęcikiem.
Był mężem Marzeny Górszczyk-Kęcik, z którą mieli dwóch synów i dwie córki: Jana (kucharz i restaurator) i Mikołaja (ksiądz) oraz Wandę i Annę.
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2006)Lista odznaczonych przez Prezydenta RP 3 maja 2006 r. [dostęp 2010-11-21].. Srebrna Odznaka Honorowa Wrocławia (2022)
Zobacz też – dyskusja panelowa z udziałem Wiesława Kęcika [dostęp 2010-11-21]
Przypisy
Bibliografia Opozycja w PRL. Słownik biograficzny 1956–1989. Tom 1, wyd. Ośrodek Karta, Warszawa 2000 (biogram autorstwa Piotra Śmiłowicza) Andrzej W. Kaczorowski, Tomasz Kozłowski, Jan Olaszek „Solidarność” Rolników 1980–1989, wyd. Fundacja „Kasa Nadziei”, Warszawa 2010
Kategoria:Członkowie i współpracownicy Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR” Kategoria:Członkowie i współpracownicy KOR Kategoria:Działacze Ruchu Kategoria:Działacze SKS Kategoria:Internowani w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1981–1982 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Wrocławia Kategoria:Więźniowie polityczni w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1957–1989 Kategoria:Urodzeni w 1946 Kategoria:Polscy byli duchowni katoliccy