Ulica Bytomska w Tarnowskich Górach (do 1925 i 1939−1945 Beuthenerstraße, 1925−1939 i od 1945 ul. Bytomska) – jedna z najważniejszych ulic Tarnowskich Gór. Łączy centrum miasta z dzielnicami Osada Jana i Bobrowniki Śląskie-Piekary Rudne.
Przebieg Ulica rozpoczyna się na skrzyżowaniu z główną reprezentacyjną ulicą miasta – ulicą Krakowską – po czym dalej biegnie w kierunku południowym. Po drodze krzyżuje się z inną drogą powiatową (ulicą Legionów), biegnie ponad rzeką Stołą, ponadto przecina ją linia Górnośląskich Kolei Wąskotorowych. Ulica kończy swój bieg na skrzyżowaniu z obwodnicą śródmiejską, a jej kontynuacją jest będąca częścią drogi krajowej nr 11 ulica Józefa Korola, która prowadzi bezpośrednio do Bytomia.
Ulica przebiega przez obszar dwóch dzielnic: Śródmieścia-Centrum – odcinek od skrzyżowania z ul. Krakowską do skrzyżowania z ul. Legionów (w postaci ronda ks. F. Blachnickiego), Osady Jana – odcinek od skrzyżowania z ul. Legionów (w postaci ronda ks. F. Blachnickiego) do skrzyżowania z ulicą Obwodnicą.
Początkowy odcinek jednojezdniowej ulicy Bytomskiej od skrzyżowania z ulicą Krakowską do skrzyżowania z ulicami Piastowską i Oświęcimską ma po dwa pasy ruchu w obu kierunkach.
Historia thumb|left|Budynek Górnośląskiej Spółki Brackiej na starej pocztówce z ok. 1914 Budowa ulicy Bytomskiej jako elementu drogi prowadzącej z Królewskiej Huty przez Bytom do Tarnowskich Gór rozpoczęła się w 1805, jednak droga łącząca Tarnowskie Góry z Bytomiem musiała istnieć już u zarania dziejów młodszego ośrodka. Wcześniej korzystano z krętych dróg nieutwardzonych należących często do prywatnych właścicieli (bezimienna droga prowadząca z Tarnowskich Gór do Bytomia pojawia się na jednej z najwcześniejszych map tego regionu – mapie księstwa opolskiego autorstwa Iohannesa Wolfganga Wielanda z 1736 roku).
Od XVI wieku, gdy powstały Tarnowskie Góry, aż do ok. 1832 obecny początkowy odcinek ulicy Bytomskiej był położony za tzw. Bramą Krakowską – miejscem poboru myta – a więc poza obszarem miasta i miał postać obszernego placu (obecnie Plac Wolności) zwanego Krakowskim Przedmieściem (niem. Krakauer Vorstadt). W XVI wieku znajdowały się na nim chaty biedoty, zaś w 1. połowie XIX wieku – stodoły należące do mieszczan. Około 1651 nieopodal Bramy Krakowskiej niejaki Wagner założył browar (jeden z dwóch w tamtym czasie w mieście i jego najbliższym sąsiedztwie).
W latach 1830–1831 droga została przebudowana, zaś między 1898 a 1912 w miejsce kocich łbów zyskała bruk granitowy.
W 1904 w Miechowicach otwarto Zakład św. Jana (St. Johanneshaus) ojców kamilianów, jednak już rok później zadecydowano o budowie większego obiektu skierowanego do leczenia alkoholików. Grunt pod budowę podarował zarząd dóbr hrabiów Henckel von Donnersmarck znajdujący się w Karłuszowcu na południe od Tarnowskich Gór. Zakład leczenia pijaków (Trinker-Heilanstalt) oraz kościół pw. św. Jana Chrzciciela powstały w latach 1906–1907 na wzgórzu Galgenberg (obecnie Osada Jana), które dawniej było miejscem straceń, a które ulica Bytomska mija od zachodu.
W budynku pod nr. 6 przy ulicy Bytomskiej znalazła w 1857 swoją siedzibę Górnośląska Spółka Bracka – instytucja zajmująca się górniczymi ubezpieczeniami społecznymi. W latach 1899–1897, 1904 oraz 1909–1910 budynek był rozbudowywany.
4 sierpnia 2015 ulicą Bytomską przebiegała trasa 3. etapu wyścigu kolarskiego Tour de Pologne.
Budynki thumb|left|Zabytkowa kamienica przy ul. Bytomskiej 14 Przy ulicy Bytomskiej mieści się szereg budynków użyteczności publicznej będących obiektami zabytkowymi wpisanymi do Gminnej Ewidencji Zabytków: dawny budynek Spółki Brackiej przy ul. Bytomskiej 6, 6a i 6b, mieszczący obecnie Bank Spółdzielczy oraz Komendę Powiatową Policji w Tarnowskich Górach, zespół klasztorny ojców Kamilianów przy ul. Bytomskiej 22, obejmujący kościół pw. św. Jana Chrzciciela i św. Kamila (filialny Parafii Matki Bożej Uzdrowienie Chorych) i znajdujący się obok niego krzyż misyjny oraz Szpital św. Kamila, zespół witraży z początku XX wieku – wpis nr B/589/85 (witraże szpitalne) oraz B/590/85 (witraże kościelne) do Rejestru Zabytków z 28 stycznia 1985, park przyklasztorny, ze znajdującymi się w nim grotą maryjną, kamiennym krzyżem na cmentarzu, na którym chowani są kamilianie oraz drewnianym krzyżem na Galenbergu – dawnym miejscu straceń, dawne wille miejskie pod numerami: 4 (z 1906 r.), 8 (z 1901 r., proj. Otto Kotzulla; obecnie Przychodnia Rejonowa nr 1 – Usługi Medyczne „Śródmieście”), 10 (willa „Gertrud” z 1897 r., proj. Otto Kotzulla), 11 (z 1894 r., proj. Otto Kotzulla; na początku XX wieku miało w niej siedzibę m.in. przedsiębiorstwo spedycyjne Hermanna Dietricha), 12 (z 1895 r., proj. Otto Kotzulla), 15 (z 1909 r., obecnie Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej), 16 (willa „Wolff”, później „Glückauf” z ok. 1905 r.), 16a (willa „Król” z 1937 r., proj. Aleksander Król), 17 (z 1913 r.), kamienice pod numerami: 1 (proj. Karl Korbsch, o bogatej secesyjnej ornamentyce), 14 (wpisana do rejestru zabytków; nr rej. A/558/2019 z dn. 10.10.2019). Zabytkami nie są: blok mieszkalny przy ul. Bytomskiej 3, w którym mieści się redakcja tygodnika Gwarek, ROD „Faser” na Osadzie Jana, dyskont Biedronka na Osadzie Jana przy skrzyżowaniu ul. Bytomskiej z aleją Kwiatów.
Komunikacja thumb|Ulica Bytomska na wysokości przystanku Tarnowskie Góry Bytomska (widoczny po lewej) Ulica Bytomska jest jedną z najważniejszych arterii komunikacyjnych Tarnowskich Gór. Jest drogą klasy G i stanowi część drogi powiatowej nr 3276S powiatu tarnogórskiego.
Według stanu z sierpnia 2024 roku ulicą Bytomską kursują autobusy organizowane przez Zarząd Transportu Metropolitalnego, obsługujące następujące linie:
Przy ulicy zlokalizowane są przystanki autobusowe Tarnowskie Góry Bytomska oraz Osada Jana.
Mieszkalnictwo Według danych Urzędu Stanu Cywilnego na dzień 31 grudnia 2022 roku przy ulicy Bytomskiej zameldowane na pobyt stały były 463 osoby.
Przypisy MOPS Tarnowskie Góry.
Bank Spółdzielczy w Tarnowskich Górach – kontakt.
Gwarek – kontakt.
Komenda Powiatowa Policji w Tarnowskich Górach – informacje kontaktowe.
Usługi Medyczne „Śródmieście” – kontakt.
Bibliografia
Bytomska